11 listopada

[Mateusz Kielan]

Chciałbym móc dziś do smutku
dodać prefiks nano,
ale śnieg taki chłodny,
a ty gdzieś daleko.

Tubalne głosy świętych
dudnią nieświątecznie
i ranią senne karpie
w waniennych przeręblach.

Kiosk z marzeniami zamkną
nim zabłyśnie gwiazda
nad głową astronoma
w nowym listopadzie.

I tylko Tycho Brahe
noc tę zapamięta,
datę moich urodzin,
kres tamtego świata.

[Anna_Para]

Tytuł mylący, Mateuszu. Obawiałam się "bogaojczyźnianej" liryki patriotycznej. Tymczasem wiersz o odkrywaniu nowego w Kosmosie.
Gdyby się głębiej zanurzyć, a trzeba się zanurzyć, odkryje się sens tajemnicy.
Każesz nam się uczyć, Mateuszu. Odkrywać nowe. Może jak Supernowe?

Dobre to jest. Gratuluję.

Cieplutko, Para:)

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Aniu, za czytanie i łaskawy komentarz. Z tą supernovą trafiłaś a dziesiątkę. Brahe zobaczył ją 11 listopada i zdał sobie sprawę z faktu, że kosmos nie jest niezmienny, jak myśleli wtedy wszyscy.
Wesołych Świąt Aniu.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobry wiersz. Inny od tutejszej przeciętnej. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Popsuty -dzięki za odwiedziny i komentarz. Pozdrawiam.

[Zjajami_Baba]

taki piękny kawałek
i taki mylący tytuł - rozumiem dlaczego, ale może coś bardzoej namacalnego, uniwersalnego?
podoba się:
prefiks do smutku
wanienne przeręble
bardzo!
:)

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Babo za czytanie i komentarz. Pozdrawiam świątecznie.