część pierwsza; część ostatnia

[adam_bubak]

tytuł po zmianach -
części: coda


i oto zabrnęliśmy do domu
organista już zaczął wygrywać zimowe przeboje
i teraz kwitną tylko rozplątane dźwięki
oraz pojaśniałe twarze kobiet

one wiedzą o nas wszystko zwłaszcza
babcia Mila zaiste wszyscy przeszliśmy przez
jej dobre ręce (my z pięciu córek i syna) zaprawdę
jak pierwsza gwiazda jej dłonie a ona jak anioł

*

i oto mieliśmy grzebać zmarłych a grzebiemy
w sobie w zbyt uległej ziemi chowamy własne języki
niezdolni do głoszenia gorzkich pocałunków (jednak na nic
nam się zdałeś Judo?) wkładamy najciemniejsze słowa
w cierpliwe ciała kobiet

a one już wiedzą wszystko o nas szczególnie
babcia Mila zaiste wszyscy przeszli przez
jej dobre ręce sąsiedzi zaprawdę
jak ostatnia łódź jej dłonie a ona jak Charon

[krzysztof marek]

wracam tutaj już kolejny raz. jak dla mnie w pierwszej strofie za dużo wypełniaczy, w kolejności: "gdzie" "już", "więc", "tylko". druga - w porządku, w trzeciej jak w pierwszej: "i oto" "zbyt" "jednak" i w czwartej: "już" no i "zaiste" "zaprawdę" tak jakoś nie pasuje mi do całości.
treść merytoryczna na tak.
pozdrawiam.

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zaczynając od końca - ostatnia ma dokładnie tę samą konstrukcję, co druga, musi taką mieć, więc choćby się waliło, zmienić się nie może, co do wypełniaczy ogółem, lekko groteskowy patos wymaga stylizacji, a ta zawiera się w dużej mierze na wypełniaczach (zwłaszcza te nieszczęsne "i oto", "zaiste", zaprawdę"), chociaż akurat pierwsza powoli się zmienia, bo treściowo jest najsłabsza (i rzeczywiście miała wypełniaczy od groma), ale, że zmienia się równocześnie z pisaniem kolejnego tekstu, więc trochę to potrwa.
dzięki za uwagi
pozdrawiam
Adam