Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pytałaś o sumienie u mnie dobrze ostatnio jakoś się klei
szczególnie gdy noc zamienia się z dniem pozdrowieniami
ćmy zmartwychwstają by jako motyle by wzbić się na ten moment
gdy staram się strząsnąć szron z głowy bo zima znów zaskoczyła
od kilku lat już nie potrafię pozbyć się śniegu od kilku lat nie potrafię
pozbyć się ciebie pozbyć się tej namolnej świadomości istnienia
i wreszcie wsiąść do autobusu jak każdy inny wsiada
uścisnąć dłoń portierowi przypiąć się do maszyny
przemilczeć blaski żeby hieny się nie podpinały
nasze wspomnienia rozpisują na rozdziały sprzedają za złotówki
przez kilka chwil był pewny że jest
dalej spisuje legendy ze ścian pisanych gwoździem
przestałem jakoś wierzyć w te atrakcyjne lśniące kartki
nic nie zarobiłem i nic nie przerobiłem
zgasły już lampy
autostrady
samochody
światła
z klęsk powstaje feniks

należę do ludzi, którzy sikają pod prysznicem
w hotelach więcej ruchu niż na ulicach
we Wrocławiu śnieg i nic więcej, martwe miasto
kopia jak inne kopie
gdzieś pognały tłumy, jesteśmy sami
te same tramwaje, te same ściany
nigdy nie odetnę pępowiny i nigdy nie odejdę
mimo trumien
zostaniemy tutaj na zawsze od zawsze będąc
karmiąc naszą pychę nami samymi
zarabiając mniej niż ci co zarabiają na nas

Opublikowano

jak dla mnie druga strofa zdecydowanie lepsza (i technicznie i treściowo) od pierwszej. w pierwszej za dużo wypełniaczy, np. "jakoś", "już". w sumie to pierwsza układa się w dwie (pierwsze cztery wersy i następne). ogólnie rzecz biorąc dobra lektura. pozdrawiam Michale.

Opublikowano

Ależ plątanina... Najpierw "ty", potem - "ja", "oni", potem "on". I wreszcie mój kochany Wrocław;)
Cholerka, lubię taki strumień świadomości w wierszu. Wszystkiego trzeba sobie poszukać.

od kilku lat już nie potrafię pozbyć się śniegu od kilku lat nie potrafię
pozbyć się ciebie pozbyć się tej namolnej świadomości istnienia
i wreszcie wsiąść do autobusu jak każdy inny wsiada


a to sobie biorę, jak własne.

Pozdrawiam cieplutko, Para:)

Opublikowano

Przeczytałam ten pejzaż wewnętrzny, myśli peela bardziej
skaczą niż biegną, trudno mi określić wrażenia po przeczytaniu,
mam w głowie mętlik.
"należę do ludzi, którzy sikają pod prysznicem" - nie wiąże się moim zdaniem
z poprzednimi i następującymi wersami. Można wysnuć wniosek, że dzielenie
ludzi na tych co siusiają pod prysznicem i na tych, którzy nie siusiają, ma jakiś
ukryty sens. Można również przypuszczać, że peela nachodzą myśli obsesyjne,
aczkolwiek dla niego również zaskakujące. W pewnych stanach ducha, to się zdarza.
Dziwny ten wiersz, ma dużo moim zdaniem z Kafki.
Serdeczności
- baba

Opublikowano

Natłok myśli, chwilami za duża ekspozycja słów, że tak to określę...
ale treść sama w sobie uwydatnia gorączkę przemyśleń peela.
Całość... bez urazy... pokusiło mnie na małe cięcia... tak bym to czytała

pytałaś o sumienie
u mnie dobrze jakoś się klei
szczególnie gdy noc zamienia się z dniem pozdrowieniami
ćmy zmartwychwstają jak motyle by wzbić się na moment
staram się strząsnąć szron z głowy bo zima znów
zaskoczyła i nie potrafię pozbyć się ciebie
i tej namolnej świadomości istnienia

wsiąść do autobusu jak każdy inny
przemilczeć blaski
wspomnienia rozpisać na rozdziały
sprzedać za złotówki
przestałem jakoś wierzyć w te atrakcje
nic nie zarobiłem i nic nie przerobiłem
zgasły już lampy autostrady samochody światła
z klęsk powstaje feniks

należę do ludzi którzy sikają pod prysznicem
w hotelach więcej ruchu niż na ulicach
we Wrocławiu śnieg i nic więcej
martwe miasto

gdzieś pognały tłumy
jesteśmy sami te same tramwaje te same ściany
nigdy nie odetnę pępowiny i nie odejdę
zostaniemy tutaj na zawsze
karmiąc naszą pychę
zarabiając mniej niż ci co zarabiają na nas


Przesyłam świąteczne pozdrowienie... :)

Opublikowano

Dzięki ogromne! Niestety losy skazały mnie na pewien niebyt internetowy, aczkolwiek gdzieś tam jeszcze jestem :)
Kwasów na szczęście brać nie muszę, za to pozdrawiam serdecznie!

P.S - a tu tak na zachętę:
www.youtube.com/watch?v=viYw_gF02hU
;)

A co do świąt:
www.youtube.com/watch?v=a7g9yLKITcI&feature=related

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Eros

      Pojęcie erosa znane było starożytnym Grekom. Dotyczyło sfery intymnej człowieka. Przez jednych był on uważany za ducha, przez innych za boga. Niektórzy jednak widzieli w nim moce ciemności. Podzielili erosa na dwa rodzaje: erosa wszetecznego i erosa niebiańskiego. Eros wszeteczny dotyczył wszelkich form współżycia seksualnego: heteroseksualizmu, homoseksualizmu, biseksualizmu, pedofilii, zoofilii, itp. Był uważany za złego ducha, przyczynę wszelkich nieszczęść, chorób wenerycznych, zbrodni, okrucieństwa. Eros wszeteczny był przyczyną erotomanii, uzależnienia od seksu, upadku moralnego wielu, złych skłonności. Zanim został tak nazwany, znany był od początku istnienia ludzkości, jako „tabu”. Niektóre plemiona pierwotne, charakteryzujące się strukturą władzy matryjarchalnej czy patryjarchalnej bały się intymnej sfery człowieka i dlatego określały ją mianem „tabu”. Nie wolno było mówić na tematy erotyczne, gdyż mogło to rozgniewać niepożądane, złe duchy. Eros wszeteczny charakteryzował się pożądaniem najniższych elementów formy ludzkiej egzystencji, tj. ciała. Natomiast eros niebiański, to taki rodzaj popędu, który skierowany był ku jakiejś istocie wyższej, jakiemuś demiurgowi, jakiemuś bogu zamieszkującemu niedostępne człowiekowi niebiosa. On pociągał żywotne siły, żywotne „soki” ku bliżej nieokreślonej sfery niebiańskiej, gdzieś ponad głowami ludzi, ku kosmicznej rzeczywistości. Ludzie chcieli pogodzić się z bogami i uświęcić erosa. Małżeństwo dwojga osób różnej płci było błogosławione przez bogów aby było płodne i dobre, aby było miłe bogom, uświęcone, poświęcone, i przynosiło wszystkim pożytek. Ale byli też tacy ludzie, którzy uważali, że eros (ogólnie) nie ma ani Dobra ani Piękna. Ponieważ nie posiada w/w atrybutów lubi stroić się, przyozdabiać, przypodobać się, ponieważ gdyby miał Dobro i Piękno nie musiałby tego robić. Szuka Dobra i Piękna ponieważ sam go nie posiada. Ludzie podzielili rozkosze na te pozytywne i te negatywne. Rozkosze pozytywne to rozkosze umysłu. Rozmaite zagadki matki nauk jaką jest filozofia są nieustającym poszukiwaniem Prawdy, rozkoszowaniem się takim poszukiwaniem Prawdy. Rozkosze negatywne, rozkosze ciała, przynoszą często cierpienie, chorobę, a nawet śmierć. Cieleśnicy lubują się w takich rozkoszach, nieprawdziwych, pozornych. Miłośnicy ciała nie zaś Ducha. Natura rozmaicie obdarza erosem poszczególnych ludzi. Jednych darzy bogato innych skromnie. Każdy musi rozeznać się indywidualnie czy jego osobę natura obdarzyła płodnością, czy raczej skromnie, tylko zdolnością płodzenia. Ponieważ eros to największy blagier pod Słońcem, trzeba uważać aby nie ulec gloryfikacji i banalizacji erosa, trzeba uważać aby nie przypisać sobie obfitych darów natury w tym względzie, mając w rzeczywistości tylko skromne uposażenie. Rozpoznanie tego stanowi pewną trudność, szczególnie wtedy, gdy ten świat narzuca nam ślepotę w tym względzie z powodów merkantylnych. Zaprzepaszczenie roztropnego rozporządzania własną energią erotyczną może prowadzić do katastrofy życiowej. W chrześcijaństwie mamy dwa sakramenty odnośnie erosa niebiańskiego: sakrament małżeństwa i sakrament kapłaństwa. Nie ma sakramentu dla erosa wszetecznego. Eros wszeteczny jest penalizowany. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że słusznie. Istnieją różne sposoby na łagodzenie popędu erotycznego, a nawet jego wyeliminowanie. Jednym ze sposobów jest tzw. „cnota wstrzemięźliwości”. Cnota jest wiedzą. Cnoty można się nauczyć. W cnocie trzeba się nieustannie ćwiczyć. Wystarczy nieustannie obrzydzać sobie pokusy, grzechy wynikające z pożądania erotycznego aby go opanować. Bywa, że eros wszeteczny jest trudny do opanowania poprzez ćwiczenia, umartwienia, posty. Można wtedy sięgnąć po farmakoterapię aby zawładnąć tą niepożądaną energią erotyczną dla poprawy „jakościowej” życia moralnego. Eros wszeteczny ma policzalną liczbę form. Jedną z nich jest polucja (zmaza nocna). Przeważnie towarzyszą jej sny o treści erotycznej. Stanowi to jedyną formę erosa wszetecznego, wolną od wyrzutów sumienia i jest zupełnie nieszkodliwa. Współczesny świat proponuje „uwolnić” człowieka od wszelkich zahamowań w erosie. Chce wmówić człowiekowi, że istnieją związki erosa wszetecznego z cywilizacją łacińską, którą należy odrzucić aby być bliżej natury. Tymczasem wiemy, że najbardziej naturalny to jest nawóz. Współczesny świat nie jest wolny od ideologii w sprawach erotycznych. Jedną z nich stanowi ideologia gender. Wedle tej ideologii człowiek ma do wyboru wiele rodzajów płci, a płeć to przejaw kultury nie zaś biologii. Większego kłamstwa w historii takiej pseudonauki jeszcze nie było.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach

  • Popularne aktualnie



×
×
  • Dodaj nową pozycję...