Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

znużona moja jesień
i lato twoje trudne
czy nam pozwolą patrzeć śmiało
w oblicza bogów
w maski karłów

jakby powiedział dawny mistrz
cała jesteś w uśmiechu skromnym
i cała w strofie wdzięcznej
także w obawie przed niepokojem
cała w nadziei na zachwyt wielki

a ja słowa tylko mam kolorowe
pragnienie słowom niepokorne
i dłonie co by cię chciały rozjaśnić
ochronić a nie potrafią

znużona moja jesień
i lato twoje w ściernisk zmierzchu
nie pomagają
cóż ja ci powiem

Opublikowano

Leokadio Droga!
Ładnie sobie rozmawiacie z Tarą. Ale inwersje... brrrrr. Pierwsza - w porządku. A później - po co?

znużona moja jesień
i lato twoje trudne
czy nam pozwolą śmiało patrzeć
w oblicza bogów
w maski karłów

jakby powiedział dawny mistrz
cała jesteś w uśmiechu skromnym
i cała wdzięczna w strofie
także w obawie przed niepokojem
cała w nadziei na wielki zachwyt

a ja mam tylko kolorowe - (zabrałam jedne słowa)
pragnienie słowom niepokorne
i dłonie co by cię chciały rozjaśnić
chronić a nie potrafią

znużona moja jesień
i lato twoje w zmierzchu
nie pomagają
cóż ja ci powiem

Leo, wybacz poprawki. Cieplutko witam, pozdrawiam. No, trochę Ci tych inwersji zostawiam, skoro tak lubisz;)

Para

Opublikowano

kiedyś
byłam cała w skowronkach
dziś już nie jestem
ptaki śpią snem zimowym
szukają ciepła
skowronki wróble jemiołuszki
żółte brzuszki sikorek
jak plamki słońca migają za oknem
to już nie jesień nawet
zima śniegiem budzi

więc jak mam przytulić?


pour toi, Leoś. i jeszcze raz dziękuję.
:)

Opublikowano

słowa słowom - tak mi się przyuważyło, a poza tym utwór
od razu skojarzył mi się z piosenką " Cała jesteś w skowronkach"
może trochę bym ciachnęła powtarzające się zwroty, jednakże
bardzo ciekawy,J. serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...