"Gdzie jesteś"

[Paweł Dexemoon]

Gdzie jesteś, gdzie się skryłaś?
Nie ma Cie...
Czy jeszcze oddychasz?, czy jeszcze się nie narodziłaś?
Jesteś, wiem...
Czy będziesz? choć namiastką tego czym chciałbym byś była?
Czy... nie ma Cie.
Czy postarasz się, żyć tak, jak nas śmierć nauczyła?
Śpisz? ja też, śnie piękny sen.
Czy wytłumaczysz całemu światu jak nisko upadam szukając?
Nie, bo Cie nie ma.
Czy wykrzyczysz mi w twarz, że na prawdę źle się stało?
Nie, bo błądzisz w snach...
Czy pesymizm mój zabijesz? pomożesz odbić się od dna?
Nie, bo chce by tak było...
Kiedy w końcu uśmiechnę się, i zabije swój strach?
Chyba nigdy... bo serce się wykrwawiło.
Wiec po co wciąż wierze że jesteś, że czekasz?
Na pewno wierze? nie wiem już sam...
Więc wole ciągle w zapomnienie uciekać,
Śpię szczęśliwie wierząc, bo mam cie tylko w snach.

[sho]

Mało poezji w tym wierszu.
Zbyt to wszystko chaotyczne i dosłowne.


Podoba mi się myśl zawarta w wersie:
"Czy postarasz się, żyć tak, jak nas śmierć nauczyła?"
niestety konstrukcja i forma wersu ją spłyca.

Poszukaj jakiegoś kształtu dla swoich słów
i może postaraj się je oszlifować.

pozdrawiam ;]