Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przychodzą noce, jak ta,
że muszę powiedzieć.
bo boli wszędzie i wszystko.

na każdym centymetrze ciała
wypisuje się samo,
a usta nie umieją go wyartykułować.
wdrapuje się coraz wyżej, zalęgłe w brzuchu,
krąży po piersiach, dławi się.
zakrzyknie w mroku, skaleczone, ślepe.

mój czarny bez. syrop na strach.
zlizuję gęstą kroplę z dłoni. jakim cudem
jesteś w jej środku. jakim prawem
mieścisz się w każdym łyku powietrza
między jednym a dziesiątym słowem,
którymi o tobie myślę, jem, jestem.

strop dnia spada płatami granatowej farby
na rzęsy. zasypia we mnie część, tylko pierwsza sylaba.
resztę nawijam na udo podwiązką bez pończochy.
niech w ten sposób wiedzie nasz nocny żywot,
cała reszta.

Opublikowano

Aniu, już po pierwszym czytaniu- zabrałam Twój erotyk.
Późno już, ale wciąż wczytuję się w niego i tak mi współgra z formą, rozrasta się, jak "jego" imię- niewypowiedziane, a jakże namacalne, całą resztą, oplata peelkę.
Cudotworzysz, Aniu!
Piękny, zmysłowy i pełen moich ulubionych u Ciebie metafor.
Pozdrawiam ciepło, miłej nocki, Grażyna.
:)

Opublikowano

To co pzeczytałam to coś co jest jak uczucie najpiękniejsze ,coś niewyobrażalne ,na granicy obsesji prawie ,kiedy to ja w tobie ,ty we mnie jak tylko można sobie wyobrazić ,,
Wzjemne przenikanie myśli ,obecności cała tego mistyka ,,,jestem od wrażeniem że tak można ......pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Na wirusy to chyba nie bardzo cokolwiek pomaga, bo one nie są żywe tak jak bakterie. Może tylko żeby się nie namnażały. Może będzie już lepiej. 
    • oto siedzimy tutaj ty ja i oni i ty masz tajemnice i ja nie jestem szczery na parapecie kwiat rozczapierzył palce walcząc o przetrwanie spóźniona konewka w spóźnionej dłoni wyschnięta twarz zegara z fałdem Verragutha anioł stróż jak hobbit latający tam i z powrotem mosty spragnione człowieka aut szyn pociągów na skraju mój podpis PC i rok lata całe choć zła jest akwarela przez chwilę byliśmy dziećmi i mniej jest tych chwil na lekach choć śpię mniej i miej mnie na względzie kiedy wejdziesz antynomiczne przeklnij i jeśli zechcesz cokolwiek mąci ci umysł zdradź kto mi zapieprzył godzinę twój zwrot po zawrocie głowy spieszą się galaktyki muszą nadrobić w czarną przestrzeń decyzje bez odwrotu jak to ma działać do cholery wytworne perpetuum mobile - ziemia droga ruch (okrężny) ja nietrzeźwy i ty pijana oni i wreszcie bez nich kolor butelek na ścianach centralny punkt wszechświata z dystansem fiksujący soczewkę blisko blisko   i coraz dalej i dalej    dość.    
    • @_M_arianna_W... fajne!
    • Zapytasz: skąd się tam wzięła ta odrealniona istota?   Gdybym go sam nie zobaczył, a on nie prosił mnie o pokarm, uznałbym go za nocną zjawę sunącą poprzez uroczą Grenadę.   Zlazł bezszelestnie z płótna Dalego, ogonem zawijając — flamenco tańczy. Skacze ponad dachami złotej Malagi, zwinny jak kot Don Kichota z Manczy.   Piękny rycerz o pociągłej twarzy siedzi tam ciągle i o czymś marzy. Jakże chciałoby się do niego podejść, zahaczyć w tańcu o gorącą Kordobę.   Uczuciem uderzyć w pierś bailaory, wytrącić jej ze zwinnej dłoni kastaniety, na kopię nadziać wszystkie podniety i tobie je podarować, piękna Sewillo.
    • @Łukasz Jurczyk tak...masz rację  dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @.KOBIETA. dzięki serdeczne  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...