Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przychodzą noce, jak ta,
że muszę powiedzieć.
bo boli wszędzie i wszystko.

na każdym centymetrze ciała
wypisuje się samo,
a usta nie umieją go wyartykułować.
wdrapuje się coraz wyżej, zalęgłe w brzuchu,
krąży po piersiach, dławi się.
zakrzyknie w mroku, skaleczone, ślepe.

mój czarny bez. syrop na strach.
zlizuję gęstą kroplę z dłoni. jakim cudem
jesteś w jej środku. jakim prawem
mieścisz się w każdym łyku powietrza
między jednym a dziesiątym słowem,
którymi o tobie myślę, jem, jestem.

strop dnia spada płatami granatowej farby
na rzęsy. zasypia we mnie część, tylko pierwsza sylaba.
resztę nawijam na udo podwiązką bez pończochy.
niech w ten sposób wiedzie nasz nocny żywot,
cała reszta.

Opublikowano

Aniu, już po pierwszym czytaniu- zabrałam Twój erotyk.
Późno już, ale wciąż wczytuję się w niego i tak mi współgra z formą, rozrasta się, jak "jego" imię- niewypowiedziane, a jakże namacalne, całą resztą, oplata peelkę.
Cudotworzysz, Aniu!
Piękny, zmysłowy i pełen moich ulubionych u Ciebie metafor.
Pozdrawiam ciepło, miłej nocki, Grażyna.
:)

Opublikowano

To co pzeczytałam to coś co jest jak uczucie najpiękniejsze ,coś niewyobrażalne ,na granicy obsesji prawie ,kiedy to ja w tobie ,ty we mnie jak tylko można sobie wyobrazić ,,
Wzjemne przenikanie myśli ,obecności cała tego mistyka ,,,jestem od wrażeniem że tak można ......pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...