Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nasza służba zdrowia

angela xx
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

angela xx

angela xx

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Moje serce umiera i nikt tego nie słyszy
Jak ledwo dyszy
W kolejkach na konsultacje nastałam się godzinami
Na wszelkie badania czekałam miesiącami
Czterech lekarzy mówi mi co innego
Każdy coś odejmuje lub dodaje swojego
Ten daje mi krople uspokajające
Ten za to zmienia na pobudzające
Ten mówi, że mam nic nie zażywać
Ten, że po prostu dużo odpoczywać
Czy to zignorować, czy na zimne dmuchać
Nie wiem, którego mam słuchać
Czy tego co chce leczenia
Czy tego co zdanie co chwilę zmienia
Czy tego co twierdzi, że symuluje
Czy tego co rozwój wady zahamuje

Co się dalej wydarzyło nie uwierzycie
Przez czekanie w kolejce na zabieg serce mi stanęło
I tak skończyło się moje życie
I czekanie w kolejce do hadesu się zaczęło


Lecz można znaleźć na takie sytuacje haka
Rada jest taka;
Daj w kopercie odpowiednią sumę
A na twoje życzenie odkryją w tobie dżumę
Wtedy kolejki jakby nigdy nie istniały
Aparatury badające nagle dostępne się stały
Zrozumiałe zrobiły się konsultacje
A zabiegi są przyjemne niczym SPA w wakacje

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dekaos Dondi
      Fragment

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • Migrena
      ich samochód

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
    • violetta
      Kołysanka

      Przez violetta · Opublikowano

      @Poet Ka marzą się krągłości co owiną:)
    • Poet Ka
      Kołysanka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Charismafilos bardzo udane akrobacje:)
    • Mitylene
      Zapętlenie

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Wochen karuzela uczuć i emocji przeplata się w wersach.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...