Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest w każdym z nas
nie wolno go budzić
nie wolno dotykać cudzych marzeń i snów
jest w każdym z nas
dławi się krwią
próbuje się uwolnić w tych chwilach gdy
pragnienie staje się sensem

nie sycić go widzeniem ludzkich cierpień
stało się treścią najwyższą

dziś stoję na wietrze
patrzę i widzę
odczuwam świat

w mej dłoni dzierżę
prywatny klucz do raju

15 listopad 2010
00:51

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


skojarzył misię z zabawą w "starego niedźwiedzia", co to mocno śpi, ale pewnie się mylę;)
pierwsze dwie to takie "strachy na lachy", nie wiem czy autor chciał zbudować atmosferę grozy czy cóś, ale wyszło mało efektownie
reasumując wiersz słaby, bo i finito o kluczu do raju mało wiarygodne
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zło o który mowa czeka cierpliwie na swą okazję - a czy się spełni to już inna bajka.
Bo to od nas samych zależy czy pokaże swój pazur .
Najbardziej w tym wierszu przemówiło do mnie stanie na wietrze i klucz do raju .
Ciekawy wiersz - ma w sobie iskierkę optymizmu z której może zapłonąć
duży ciepły ogień .
pozd.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zło o który mowa czeka cierpliwie na swą okazję - a czy się spełni to już inna bajka.
Bo to od nas samych zależy czy pokaże swój pazur .
Najbardziej w tym wierszu przemówiło do mnie stanie na wietrze i klucz do raju .
Ciekawy wiersz - ma w sobie iskierkę optymizmu z której może zapłonąć
duży ciepły ogień .
pozd.

dziękuję p. Waldemarze;) za komentarz i poprawne odczytanie moich intencji. Pozdrawiam serdecznie. Michał.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


skojarzył misię z zabawą w "starego niedźwiedzia", co to mocno śpi, ale pewnie się mylę;)
pierwsze dwie to takie "strachy na lachy", nie wiem czy autor chciał zbudować atmosferę grozy czy cóś, ale wyszło mało efektownie
reasumując wiersz słaby, bo i finito o kluczu do raju mało wiarygodne
r

"finito o kluczu do raju mało wiarygodne"- prywatny klucz do raju jest w wierszu naszym osobistym wyborem między dobrem, a złem. Jestem wdzięczny za poświęcenie czasu na odwiedzenie mojego profilu i komentarz;) pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Aleksander Hoorn... przede wszystkim dziękuję bardzo za zwrócenie uwagi na delikatną stylizację oraz pewną uniwersalność całości, to drugie jest bardzo wygodne dla mnie, bo w wielu treściach być może odnajdzie się nie jedna, a więcej osób. Tutaj.. chciałam też krótko, żeby nie zanudzić Czytelnika. To bardzo mocny komentarz... jej, cieszę się bardzo, że akurat mnie się taki trafił... :) Naprawdę, bardzo za powyższe słowa dziękuję, za każde jedno, jak również ogólny wydźwięk całości wpisu. Pozdrawiam.    
    • Ta koparka od początku wydała mi się podejrzana. Jak ona mogła? A taki piękny był ów zakątek. Wierszyk bardzo melodyjny, przyjemnie się czyta.   Pozdrawiam :)
    • Jest w tym tekście coś, co trudno uchwycić od razu - ta cisza między słowami, która mówi więcej niż same zdania. Żurawie, których nie słychać, wędki jak kuracjusze, wyspa za mała na domek dla łabędzia, ale wystarczająca dla dwojga - to wszystko składa się na obraz świata, który zwalnia. Pięknie opisany. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @[email protected] no mam nadzieję, że Cię to nie uraziło. Sama przez trzy lata też pracowałam. Tu  "księgowa" to przyjaciółka, która niczym księgowa kalkuluje czy jej się tą przyjaźń opłaca.  Dziękuję, że zajrzałeś , serdecznie pozdrawiam. 
    • @Nata_Kruk Stylizacja przypisuje temu oczekiwaniu na macierzyństwo wymiar uniwersalny, symboliczny. Blaski i cienie, nadzieje oraz lęki, nie są tu nazwane wprost. Nie znajdziemy w tekście zbyt wielu elementów indywidualizujących, nadających doświadczeniu charakter jednostkowy Można odnieść wrażenie, że opowiedziana wierszem historia jest reprezentacją emocji, łączących wszystkie ciężarne kobiety ze wszystkich znanych utworów literackich w jedną wspólnotę. Odnajduję też w nastrojowości wiersza coś pierwotnego: siłę manifestującą się zarówno podczas porodu w sterylnej sali szpitalnej, jak i podczas porodu w kurnej chacie, przy mruczącej zaklęcia wiejskiej znachorce.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...