Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jeszcze ten jeden raz

fuksja

Przez fuksja
w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

fuksja

fuksja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Obudź mnie o świcie
i pozwól wyjść na spacer.
Tylko ten jeden raz.
Ostatni już. Obiecuję.
Wykąpię się w rosię,
nazrywam stokrotek.
Będę biegła i biegła
aż tchu mi zabraknie.
Wiatr wtedy przyjdzie mi z pomocą,
swym pocałunkiem niedbałym
przywróci mnie życiu.
I będę jak iskra
co roznieca płomień,
jak pauza w koncercie
na flet i codzienność.
Będę fioletem
zaklętym w kobiecie.

Nim minie południe
wrócę do Ciebie
i żaden świt już mnie nie skusi.
Tylko proszę, pozwól mi
być tym, czym nie raz jestem:
iskierką, co czasem roznieca płomień,
a czasem gaśnie...
Pauzą w koncercie
na flet i codzienność,
fioletem zaklętym w kobiecie.

Ona_Kot

Ona_Kot

Opublikowano
Opublikowano
iskierką, co czasem roznieca płomień,
a czasem gaśnie...
Pauzą w koncercie
na flet i codzienność,
fioletem zaklętym w kobiecie.

bardzo, bardzo

trochę mnie te łąki i kwiaty i rosa i wiatr zniechęcały
ale przeczytałam dwa, czy trzy razy i aż się uśmiechnęłam

takie lekkie, zwiewne i kobiece
tak bardzo kobiece

ohlala śliczne!

technicznie:
* w rosiE
*trochę mi przeszkadzają znaki interpunkcyjne
bez nich może byłoby bardziej płynnie, zwiewnie?
*no nie wiem, mnie zaczarowało

nie ten dział moim zdaniem.

pozdrawiam
czekam na następne
fuksja

fuksja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję. Bardzo cenna opinia dla mnie. Tym bardziej, że jestem zupełnie początkująca w tej materii. A interpunkcja to mój wielki problem, bo nie mam jeszcze wyczucia jak to wszystko powinno byc. Może jakieś wskazóweczki? :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • MIROSŁAW C.
      ***

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Nata_Kruk Po całości,  dziękuję i pozdrawiam  :)
    • MIROSŁAW C.
      wilczy gdziebieśnik

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      w leśnej ciszy zawarte małżeństwo z bronią  z zamkiem czterotaktowym   w kolorach maskujących  ziemskiego przyciągania na niezidentyfikowanej  szerokości wojny    dzielimy się chlebem  dla kurwy nędzy a sierść nasza mokra jak pierwszy listopad nad zimnym kamieniem   w księżycowej pełni  przebarwień i odprysków sowa  na nagim drzewie  prawdy odsłania    w miękkich oparach zmierzchu  jak miło   nie być      
    • Kapirinia
      Równowaga

      Przez Kapirinia · Opublikowano

      Zaczekaj. Nim znów się wciągniesz w wir zdarzeń nie swoich, Zatrzymaj bieg myśli na chwilę. Rozejrzyj się wokół i nazwij co widzisz, Stań nagą stopą na mokrej ziemi. Niech zapach lasu, świeżo po deszczu, Sprowadzi twe ręce na dotyk zieleni. Przyroda wciąż żyje, pomimo zdarzeń, Nie stoi w miejscu, jak nam się wydaje. Wrzucając kamień do wody strumienia, Nie zmienisz silnego jej prądu istnienia. Jesteśmy częścią trudnego systemu, Nie można toczyć tej walki samemu. Po każdym dniu pracy ciało jest spięte, Pośpieszny oddech a myśli wymięte. Im więcej pytań o sens pracy zadajesz, bezdomną maszyną szybko się stajesz. W tym samym tempie nasz czas upływa, Pytanie, ile Ciebie- w tym czasie ubywa? Zmęczone pracą swe dłonie oglądasz, Patrząc, nie widzisz, dokąd podążasz. I w kółko tą samą melodię słyszysz- obradzasz i tracisz, nadal nie widzisz. W przyrodzie wszędzie rozwój zachodzi, Tylko, że ona nigdy sobie nie szkodzi. Jedno jest zdrowie, jak jedna jest Siła, Ty nadal myślisz, że je wymijasz. Tak słabnie jedno, drugiego ubywa Plagę twych złudzeń ulewa zmywa. I stoisz naga, na mokrej ziemi, Bez wiatru w skrzydłach, Wśród drzew korzeni. Obracasz swą mokrą od deszczu głowę i z tyłu widzisz tą samą, leśną drogę. I strumień z kamieniem, i liść na drzewie, I słońca promienie, owoce na krzewie. Chytrego lisa w swej ciasnej norze i wilka co ostrzy swe kły na dębu korze. -Kapirinia
    • EsKalisia
      Anty- rap "na tak"

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar dziękuję :) Pozdrawiam serdecznie   
    • Waldemar_Talar_Talar
      Anty- rap "na tak"

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Dla milczenia takiego, że  nie odpowiadamy na głupie pytania bo człowiek ma prawo do błędu  - czysta prawda -fajnie napisany wiersz -                                                                                                     Pzdr.serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...