Bajka pt. Sikorka

[Judyt]

jestem mniejsza od wróbelka
czapka z głowy,chyżo:ma niebieska!
a policzki bieluteńkie śmiałe piękne

roześmiana całkiem jestem-już od rana!
tsi!tsi!tsi!-tak wysoko śpiewam sama
w liściach słońce świeci o! jest mama

teraz mieszkam w blokowisku
wiem! to nie miejsce na siedlisko
jednak piórko tak zagubiłam

i miasto wydawało się być blisko
dziesięć pięter okien wiele
to podobnie,w lesie:gęsto i mrowisko

choć chroniona jestem przecież
wolność lubię- wiesz to przecież!
mówią że śródpola parki skwery

tam warunki dla mnie sfery
ja przyjazna jestem taka
przed człowiekiem słabo latam

czasem w budki też zaglądam
w jesień jagód pisklętom sporządzam
kasztanowce z larw doglądam

ale dość już tych dobrodziejstw
postój mój jest w trzcinowisku
źdźbło niewielkie jednak wszystko

[Leokadia_Koryncka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepiękna bajka o trzpiotkach sikoreczkach,
co to wszędzie im dobrze, a najlepiej w karmniku
z ziarnem i połciem słoninki - tych z zimą.

Leo. - serdecznie.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepiękna bajka o trzpiotkach sikoreczkach,
co to wszędzie im dobrze, a najlepiej w karmniku
z ziarnem i połciem słoninki - tych z zimą.

Leo. - serdecznie.
Dziękuję serdecznie Leokadio. Jesteś prawdziwym Czytelnikiem(:
wielkie dzięki przede wszystkim za wysiłek- czytania( i ślad pisemny), z czym
coraz gorzej na poezji. J. serdecznie i dobrego wieczoru

ps. u mnie z okna widać -w jesień -zadomowiły się sikorki,
wyobraź sobie przy.. w rogu pod oknem (i niestety nie jest
to karmik, ale widać że sobie radzą...)