Obok nas

[Lobo]

W świecie, który nie powinien istnieć
(przynajmniej zgodnie z rachunkiem
prawdopodobieństwa)
przez mgnienie oka niby - bytu roztańczyły się
kolory zapomnianych bajek o smokach
i jednorożcach z dziewicami na grzbietach
kot Schrodingera śmieje się z tego półgębkiem
(głupek, sam ledwo żyje)
ale ja widziałem odblask słońca w zwierciadle Alicji
a wstążka w mojej dłoni też nie wzięła się znikąd

Całe wszechświaty powstają siłą Twojej woli
jeśli tylko bardzo pragniesz







P.S. proszę wybaczyć ten wtręt o kocie kursywą w środku. Zdaję sobie sprawę, że burzy to rytm wiersza, ale to uśmiechnięte bezczelnie kocisko tak mnie w tym momencie wkurzyło, że nie mogłem się powstrzymać...;-))...Tak więc, kto chce niech czyta bez tego...;-)

[Dotyk]

Mam jedną uwagę, może dwie:)
Nawias okiej, kursywa bez uzasadnienia:)) - jesli nawet byłes wkurzony!!:)

druga - może lepiej "odbicie" słońca a nie "odblask"

Poza tym - łącznie ze świetnym tytułem - jest bardzo okiej

Mirka

[Lobo]

...Oj....;-)))...Kursywa o kocie ma uzasadnienie i to poważne, jeśli wiesz, co to jest kot Schrodingera, ofkors...;-))
.Pozdrawiam..;-)

[Wuren]

Ha!

Dobre to było!
A o kocie kto nie chce, niech nie czyta (i tak, biedactwo nie wyjdzie z pudełka) :D

Wszystko, czego trzeba w dobrej bajce. Łącznie z kreacją Universum.

Pozdrawiam
Wuren
ps. Prawda, panno Hanno, że moje?

[Dotyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No wiem wiem:))) ofkors

niech Ci będzie...mrrrau

[Marek Paprocki]

wiersz jest zdecydowanie o czymś więc może być.Końcówka najważniejsza.

[Messalin_Nagietka]

widzę Panie Lobo, że ta samą książkę czytaliśmy - rzeczywiście - jest ok - choć o Schredingerze i jego kocie to już legenda za legendą sunie - cóż siłą woli - świat buduję
MN

[Hanna Kilt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mhmmm... Obawiam się że pan Wuren wpadł na taki pomysł wcześniej:) i smoki i universum:) i świat który nie powinen istnieć... ale wiersz podoba mi się bardzo:)
pozdr.

[Witold Marek]

Podoba mi się ten wiersz do ostatniego dwuwersu wyłącznie :) Tyle odbić, osłabień i wzmocnień wizji, a puenta taka oczywista (bo skądinąd znana, powtarzana)? Wiem oczywiście, nic nowego specjalnie nie mówi nam ogólnie poezja - ale od tego wiersza, od takiego postawienia sprawy wymagałbym jakiejś malutkej chociaż ekwilibrystyki na koniec. Pozdrawiam ;)