Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bardzo podoba mi się ten kilku wers filozoficzny, a jednocześnie bardzo życiowy,
gdyż mówi o wielu aspektach prawdy na wielu płaszczyznach życia codziennego, gdzie człowiek
jest częścią, jakąś jednostką całości przynajmniej tego co na Ziemi. Wobec czego nie może istnieć sam
i być mądry siebie nie mając złudzeń. Mądrość prawdy może osiągnąć przynajmniej po połowie życia, chyba
że żyje jakimś szybszym tempem, to wtedy wcześniej, ale z kolei omija po drodze znaczące części złudzeń.
Bycie niepewnym to chęć do dążenia rozumienia prawdy. Fajnie krótko i sprawne.

Pozdrawiam

Opublikowano

ja osobiście uważam, że prawda jest po prostu osobista. Do prawdy pasuje paradoks kłamcy który mówi, że kłamie co oznacza, że mówi prawdę jaki więc z niego kłamca? "Brak złudzeń to brak pewności" nie zgodziłbym się tutaj. Brak złudzeń to po prostu realistyczne spojrzenie na świat, które powoduje odkrywanie wielu prawd tych subiektywnych, i tych obiektywnych.

Opublikowano

Kacperze, brak złudzeń to też osobista jakaś tam prawda, która nie pomaga na dostrzeganie choćby błędów
oczywistych. Zależy to od tego, jakie mamy złudzenia i dlaczego. Przecież złudzenie to rodzaj wyobraźni, a ona po coś jest, Określenie po co by się przydało każdemu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jesteśmy tu po to by doznawać ciosów od życia  więc twoje cierpienie wydaje się uzasadnione    
    • @Migrena   Bardzo poruszający wiersz, zwłaszcza  rozróżnienie między tęsknotą za drugą osobą a tęsknotą za samym sobą sprzed lat - "za tamtym mężczyzną , który jeszcze nie wiedział że można przeżyć własne życie". To bardzo precyzyjna definicja żalu.  Świetna jest też redefinicja starzenia się: "człowiek nie starzeje się z biegiem lat , starzeje się od liczby rzeczy których już nigdy nie będzie mógł powtórzyć". To zdanie mogłoby funkcjonować jako osobny aforyzm. Zakończenie - filozoficzna zagadka, czy to człowiek niesie pamięć, czy pamięć niesie człowieka -niesamowita! Przepiękny i mądry tekst. :)
    • żyjesz znaczy twoi przodkowie  poprzez ichtiostegę sięgają  mokradła    schowaj foremkę menniczą  pieniądz kruszczowy  nie starczy    krew ludzka niesie nieznane    Łużyczanie z Wietrzykowic Celtowie rozmyci przez German  Wandalowie  łamiący miecze do pochówku Goci na wydmach Bałtyku  dziś przez ten moment Słowianie    ostatnie wyzwolenie 1992  Borne Sulinowo    jeśli nie wyznaczysz linii przebaczenia  jak ciało wrzucone w Poleskie jezioro  wypłynie na wiosnę innym   światy są połączone    podniesie topory z Wołyńskiego krzemienia pasiastego w grobach  Anatolijskich rolników pod Kujawskimi lasami    wszystko się styka    umocuj się w szlachetnym zwyczaju krzyży pokutniczych    szczątki ciał  wyglądają na   przejście   
    • @Berenika97 Smutny wiersz. W obliczu tylu trudności zatracamy swój sens. Kiedyś za "komuny" praca była najważniejsza, dzisiaj też nic się nie zmieniło, tyle tylko, że czasem nawet tej pracy jest mniej. No i przeciwieństwa, które atakują z każdej strony, hejterzy itd. Mowa nienawiści, nie wszyscy są w stanie temu sprostać. Wypada tylko żywić nadzieję, ale i ona w Twoim wierszu jest między bólem. 
    • @Berenika97 Pomyślę nad tym. No i dzięki, jak zawsze. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...