Złota jesień

[Gość]

O jesieni, jesteś tak bliską;
w czerwone stroisz się korale,
na polach snujesz się ogniskiem
a łąki mgły otulasz szalem.

Odlatujących ptaków klucze
płyną w kierunku bramy nieba,
w porannym głosie dzwonów jutrzni
melancholijny głos dobiega.

W fiolecie wrzosy stoją wszędzie,
miodowy zapach z nich ulata,
z kądzieli nić srebrna się przędzie,
snuje się nić babiego lata.

Złocite liście leżą w parku,
w kolorach lśnią lasów kobierce,
pod rękę idzie para starców;
jesienne życia bije serce.

W jesieni jesteś mi tak bliską;
czerwone podam ci korale,
pójdziemy razem do ogniska,
ramiona twe otulę szalem.

[Ela_Ale]

W ostatnim wersie zdecydowanie : "ramiona twe otulę szalem". Trochę niepotrzebnych słów i powtórek. Wolałam chyba filozofa w teatrze...Więcej tam nowości, Pozdrowienia. E.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poprawiłem; 35 lat temu filozofia była mi obca, a jesień bliska, choć nie tak bliska jak ta obecna. Dziękuję za czytanie i poprawki. Pozdrawiam. Eugi.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poprawiłem; 35 lat temu filozofia była mi obca, a jesień bliska, choć nie tak bliska jak ta obecna. Dziękuję za czytanie i poprawki. Pozdrawiam. Eugi.


Zdecydowanie lepiej. No, jak na wiersz "młodocianego" - pretensje miałam zbyt wielkie. Ale warto! Hej, hej. E.

[Ryszard Kisiel]

witaj Eugi, ładny jesienny wiersz, wiele w nim melancholii i rozważań. jest także dojrzała
miłość. Są powtórzenia jak zauważyła Ela, ale tak umiejętnie je wplotłeś wydają się,
że nie rażą. propozycja zmiany: /ostatni wers czwartej strofy na "jesiennie biją nasze
serca". Pozdrawiam serdecznie Rysiek.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miły komentarz, Ryśku... Twoja propozycja jest ponętna, ale muszę się zastanowić, bo ani ja, ani Ona nie jesteśmy starcami, a zmiana jednoznacznie na to wskazywałaby. Tymczasem jesli autor nie utożsamia się z PL, to chyba masz rację. Pomyślę jeszcze. Pozdrawiam. Eugi.

[Biała Lokomotywa]

Eugi, ładny obrazek, naprawdę bardzo mi się przydał, szczególnie że dzisiejsze skrobanie szyb nie nastraja ciekawie:) Pozdrawiam miło:)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pomogłem w myciu wierszem? Ja też nie lubię tej czynności. Ale nie skrob, bo porysujesz, a szyba ma być jak sumienie. Po umyciu okien nastrój jest zawsze lepszy. Pozdrawiam. Eugi.