Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie zazdrość jej innym
ciesz się razem z nimi
im wczoraj tak jak tobie
dziś - dokuczał smutek

Lecz nie poddali się mu
walczyli - pokonując go
radosnym uśmiechem
mijanych ulicą ludzi

Ludzi takich jak on ja i ty
którym złośliwość losu
nieświadoma tego co robi...
psikusa podrzucając kłody

Więc nie zazdrość innym
radości - niech ona będzie
orężem który pozwoli
zwyciężać smutki

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Waldemarze, prawda - nie zazdrościć radości, bo to zbrodnia na samym sobie. Radość wraca odbita kilkukrotnie czasem, a zazdrość... podobnie. Pozdrawiam - z radością oczywiście:)


Bardzo dziękuje ci za przeczytanie i za bardzo mądry wywód na temat zazdrości .
Zgadzam się - radość z innej radości jest mądrością o której trzeba zawsze pamiętać
nawet gdy dokucza nam smutek .
Ona jest lekarstwem .
pozd. serdecznie
Opublikowano

Waldku, bardzo cenne przesłanie.
Radość jest motywacją do życia, ona podtrzymuje nadzieję.
Poszłabym dalej...nie tylko nie nalezy jej zazdrościć innym,
lecz zarażać ich swoją radością dzieląc się nią jak chlebem.
:-)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Marku - wiele wierszy napisano - zgadza się - ale mimo to warto o tym pisać aż do znużenia
ponieważ radości nigdy za dużo .
A czy mało w nim szlachetności - to tak nie bardzo - ale może ty masz rację
a nie ja .
Za przeczytanie wielkie dzięki - no i za szczery kom. również .
pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...