Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie zazdrość jej innym
ciesz się razem z nimi
im wczoraj tak jak tobie
dziś - dokuczał smutek

Lecz nie poddali się mu
walczyli - pokonując go
radosnym uśmiechem
mijanych ulicą ludzi

Ludzi takich jak on ja i ty
którym złośliwość losu
nieświadoma tego co robi...
psikusa podrzucając kłody

Więc nie zazdrość innym
radości - niech ona będzie
orężem który pozwoli
zwyciężać smutki

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Waldemarze, prawda - nie zazdrościć radości, bo to zbrodnia na samym sobie. Radość wraca odbita kilkukrotnie czasem, a zazdrość... podobnie. Pozdrawiam - z radością oczywiście:)


Bardzo dziękuje ci za przeczytanie i za bardzo mądry wywód na temat zazdrości .
Zgadzam się - radość z innej radości jest mądrością o której trzeba zawsze pamiętać
nawet gdy dokucza nam smutek .
Ona jest lekarstwem .
pozd. serdecznie
Opublikowano

Waldku, bardzo cenne przesłanie.
Radość jest motywacją do życia, ona podtrzymuje nadzieję.
Poszłabym dalej...nie tylko nie nalezy jej zazdrościć innym,
lecz zarażać ich swoją radością dzieląc się nią jak chlebem.
:-)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Marku - wiele wierszy napisano - zgadza się - ale mimo to warto o tym pisać aż do znużenia
ponieważ radości nigdy za dużo .
A czy mało w nim szlachetności - to tak nie bardzo - ale może ty masz rację
a nie ja .
Za przeczytanie wielkie dzięki - no i za szczery kom. również .
pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...