Anna_Para Opublikowano 15 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 15 Października 2010 ciągle mało czasu na odwagę, zaciśnięte zęby wystarczą. pięści na chwilę zwinięte w orzech rozsinieją po pięciu minutach. złożone w płaskie wachlarze będą uderzać jedna o drugą, brawo, brawo, brawo, byle się nie wysforować. pokorne ciele nie zawsze ssie dwie matki, ale na pierwszą linię idą głupcy. mają tylko jedną matkę – za to na pewno.
krzysztof marek Opublikowano 16 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 ciekawy tekst. pokazuje mi się taka amplituda emocji, niejednostajny wykres, to w górę to w dół. obrazujący zmienną wiarę we własne "ja". odpowiednio stopniowałaś "dane", bo jest płaszczyzna do rozwinięcia przez odbiorcę. zwłaszcza w trzeciej strofce. a warsztatowo nic tu nie spostrzegam do poprawek ewentualnych. pozdrawiam Aniu :)
Biała Lokomotywa Opublikowano 16 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 Odwaga, ciekawy temat. Potrzebna, w końcu wszystko dla ludzi, i strach, i jego pokonywanie. Niektórzy mylą odwagę z tupetem i tutaj myślę trzeba ostrożnie. Ładny wiersz Aniu, jak zresztą i inne:) Pozdrawiam:)
Anna_Para Opublikowano 16 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 Krzysiu! Dzięki bardzo! Cieszy mnie, że odczytujesz "falowanie". Cieplutko pozdrawiam. Para:)
Anna_Para Opublikowano 16 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 Lokomotywko: Dzięki! Właśnie. Niektórzy mylą wszystko, i tego należy się bać. Pozdrawiam cieplutko, Para:)
Magda_Tara Opublikowano 16 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 i szczęśliwi ci, co mają szczęście znać odważnych! ja znam - przynajmniej Jedną! - a więc szczęśliwa-m! buziak, Para! bilans wychodzi dodatni! jakby nie patrzeć, choć czasami wydaje się, że.... serdecznie ściskam - Szczęśliwa M.T. ;D
Leokadia_Koryncka Opublikowano 16 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 16 Października 2010 Anula; do odważnych świat należy, jak się zwykło mówić, ale w tej odwadze rozwaga konieczna, aby osiągnąć, nie pokpić... Bardzo ładnie zobrazowane przymioty człowieka. Buziak - Paruś:)))
Anna_Para Opublikowano 17 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Października 2010 Leo: Wiesz, że tu spodziewam się recenzji wiersza, nie - diagnozy psychologicznej stanu peela! Wobec stanu peela - dzięki. Herosi - na śmietniku historii, przydupasy - mają się świetnie;) Co do oceny wiersza: Dzięki, dzięki. Miło mi, że "bardzo ładnie zobrazowane". Cieplutko, kłaniam się, Para:)
Leokadia_Koryncka Opublikowano 17 Października 2010 Zgłoś Opublikowano 17 Października 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Wiesz, wyraziłam się ogólnie o odwadze, a nie o stanie peela, o którym nie mam pojęcia. Chociaż filozofii Twojego wiersza, nie zaszkodziłoby troszeczkę psychologicznej dysputy. Jeśli komentarz uważasz za niemerytoryczny, proszę, usuń. A wiersz? Sama najlepiej wiesz, choć nie zwykłaś analizować swoich wierszy, jak to gdzieś wyczytałam. Odkłaniam i cieplutkiej niedzieli życzę... Serdecznie, Leo.
Anna_Para Opublikowano 17 Października 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 17 Października 2010 Leo:Jeśli liczysz, że się pogniewamy, baaaardzo się mylisz! Wybij to sobie z głowy! Bardzo dziękuję za czytanie i komentarz. Nikt nie będzie nic usuwał, gniewał się, obrażał! Nie ma mowy. Słonecznej niedzieli, cmokam cieplutko, Para:)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się