Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Albo ten wiersz to jest jedno wielkie prekursorstwo (w poezji), albo małe wstecznictwo (przynajmniej co do kilku odniesień). A już na pewno cały ten wiersz i tego rodzaju poetyka to jest wielka zagadka, i wcale nie chodzi o treść wiersza, jaką każdy może rozumieć na swój sposób, co nie wyklucza również tego, że na sposób autora wiersza. Ja sam się zastanawiam nad wymową tego wiersza, gdzie zasadniczo (według mnie) pierwszej zwrotce jest przeciwstawna dalsza część wiersza, która, jeżeli nie wszystko, to, co nieco wyjaśnia sprowadzając idee do przyswajalności praktycznej, czyli do życia, tyle codziennego, co w codzienności można odkryć i zasmakować niecodzienność (w tym wypadku wolności). Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jakże to piękny (prawdziwy) komentarz, może nawet bardziej wymowny niż sam wiersz, ale mniejsza z tym, bo jeżeli się ma coś istotnego do powiedzenia, to chyba każde słowa są dobre (piękne) że właśnie wyrażające to. Bo piękno sensu stricte, to poniekąd rzecz względna, a wiec uzależniona od wielu ludzkich czynników. Ale dużo by o tym mówić, niech więc najlepiej mówi literatura piękna. Jakoż przecież mówi, a przynajmniej do mnie przemawia autorstwa pańskiego, Szanowny Panie (pewnie) Mieczysławie. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...