Po babsku ( Tary - Pary)

[Anna_Para]

Nocne ggaduchy. Jak robisz kompot?
Furtka, przez którą wchodzimy w swój świat.
Dzieci, faceci, głupoty, kłopot.
I każdy żart, co dwa tynfy jest wart.

Lawenda, mirra, kadzidło wiary.
Ratuj, Kochana! Poeta boli.
Czary – niemary, spalone gary.
Dajesz, Anulko, blues do fasoli?

Czemu nie jesteś moim facetem?
Musisz koniecznie tamtą gazetę.

Idziemy spać. A jutro mi napisz.
Buziaki, jeszcze to „umejano”;)
Idź do cholery! No co się gapisz!
Rano zadzwonię, Dziewczynko, rano.

Twoja „Marianna”, Moja „Poranna”.
Przytul mnie dzisiaj. Po prostu – kołysz.
Dusza podarta, rana wciąż ranna.
Włóż mnie pod łóżko. Już się nie boisz.

[Magda_Tara]

Aniu

[Magda_Tara]

już się nie boję

[Anna_Para]

Kocham Cię, Wariatko moja!

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

;)
:*

to pierwsze - to "oczko" !

umejano!

[Biała Lokomotywa]

Podziwiam za lekkość pisania i treść. A tak naprawdę - zazdroszczę:) Szczególnie tego co w środku. Ciut się wcisnęłam w osobiste strefy, ale nie potrafiłam się oprzeć:) Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Lokomotywko! Wciskaj się! Wiersz jest na forum! Nie chowamy go pod łóżko! Śliczne dzięki za "lekkość". To największy komplement. Cieplutko, Para:)

[eliza2]

wiersz ujął mnie swoją serdecznością, niby lekko napisane ale przemyciłaś w nim dużo treści, bardzo mi się podoba:)

[Anna_Para]

Elizo: Cieszy mnie, że bywasz u mnie, i w dodatku Ci się podoba. Cieplutko. Para:)