niemądre

[anna_rebajn]

kiedy przychodził wrzesień rozkładałeś parasol
by deszcz padał równo dookoła
nie robiłeś planów na następną drogę

gdy wieczór kazał zapłonąć latarniom
uśmiechałeś się słowem
od ucha do ucha
szeptałeś mimochodem

posłuchaj
deszcz rynny dotyka łagodnie
rysując kałuże na płaszczyznach ulic
jak lustra ciemne i ogromne
w których cichną księżyce
i krople

mówiłeś popatrz
tam staruszek w oknie
czas ujmuje w ramy
bo wszystko ulotne

a mówią że jesienie
szare nudne niemodne

[Magda_Tara]

nie dość że mądre, to delikatne, subtelne, przepiękne

dobrze do Ciebie zajrzeć Anno,
upuścić łzę i powiedzieć: ryczę, bo przeczytałam cudny wiersz (uwierzą?)
brawo.
zabieram.

[Marek Konarski]

Jest posmak klimatu ale rekwizytornia dość uboga i tradycyjna - deszcz i melancholia...

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz jest jak muśnięcie motyla, delikatny i płochy - Twój
nie mój klimat, ale przeczytałem , bo dobrze się czyta:)
pozdrawiam
r

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz jest jak muśnięcie motyla, delikatny i płochy - Twój
nie mój klimat, ale przeczytałem , bo dobrze się czyta:)
pozdrawiam
r

Nasze wiersz Robercie zawsze będą różniły się klimatem. Pomyslę nad propozycjami. Dziękuję. A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzękuję Marku. Doceniam krytykę. Przemyślę. A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Magdo - po prostu jesteś wrażliwa, a może odbieramy na podobnych falach. grunt, że ci się spodobał. Pozdrawiam ciepło. A