Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

każde cząstki oryginalne
wspólnie od jednego punktu
samodzielnie się rozszczepią
wiatrak zależności

grudkowane serca
są każdego z nas:
pierwsza grudka odpoczywa
druga pięścią rozsypana
w litym bólu się rozpadła
trzecia tylko trwa w katedrze
czwarta zwie się mami-synkiem
piąta składa białe
kwiaty nad surowym
prostym grobem
szósta szuka samą siebie
wreszcie chce kształt swój zobaczyć
lecz jest ślepą na ironię
siódma dzieli się
niezwykle
ziemia piasek -- luźne skały
i oddaje innym grudkom
po swym jednym zmizerniałym
ziareneczku bo dla każdej
grudki innej grudki każdej
ósma nie ma własnej nazwy
a dziewiąta osobliwa
bo wyróżnia się od innych
gdyż chce być nad całym sercem
panem władzy protektorem
gdyż daleko nieodkryta
sercem obcym dla niej bliskim
pochłonęła się najmniejszym
swoim ziarnkiem dla tej drugiej

nasze serca grudkowane
serca proste ołowiane
a za sercem korowodem
lub konduktem
autostradą
rozum sunie
a inaczej
jest z nim trudniej
jak z rozumem
on na grudki też się dzieli
ale grudki te się dzielą
tak grudkowo na pomniejsze
jednak nie wiadomo która
jest prawdziwa
lub rzekoma
albo chora
urojona!
która tylko śpi na jawie
która tylko sny całuje
ale lepiej już odpuśćmy
cały świat się nam rujnuje
prosty chciwy mimosiężnie
jedną cząstką zawsze

będzie...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • intrygujący i szczery monolog kogoś, kto obserwuje świat z boku... jest w nim ironia, ale też sporo prawdy o codzienności i oczekiwaniach wobec młodych...pozdrawiam serdecznie*
    • Pięknie poetycko zobrazowany wiersz...widać w nim walkę między lękiem a pragnieniem zobaczenia świata takim, jaki jest...pozdrawiam z podobaniem*)
    • piękna poezja...pokazuje, że światło nie zawsze jest łagodne, ale  czasem najbardziej boli właśnie chwila, w której zaczynamy widzieć wyraźniej...pozdrawiam serdecznie*
    • ~~ Odszedłeś nagle, niespodziewanie ... Wróciłam do domu po pracy; pustki w szafach po Twoich ubraniach - pośrodku stołu obrączka ślubna, na maleńkiej tacy ... Żadnej kartki, żadnej wiadomości ... Tak, bez słowa ... widocznie najprościej ... Usiadłam na krześle z niedowierzaniem ... - czy to na pewno nasz dom od lat wielu?! Sen na jawie - a może jakieś zwidy?! Nagle wstrząsnęło mną głębokie łkanie ... Do dzisiaj nie wiem, gdzie się podziałeś - Twoi koledzy milczą, jak zaklęci ... Jeden z nich wręczył mi list pożegnalny w kilka dni po tym, jak odszedłeś nagle - z krótkimi słowy - jestem za granicą i już nie wrócę. Żegnaj mi na zawsze ... Młodość minęła, razem z nią uroda - mnie pozostała samotność w starości, dzieci nie było - dla obcych mi gości nigdy serca nie miałam, więc ... Koleżeństwo z pracy, przyjaciółek parę muszą starczyć na resztę moich lat istnienia ... Już zatem do końca będę nieświadomą przyczyn Twego odejścia. Byłeś mi ikoną ... Żadnej kartki, żadnej wiadomości ... Tak, bez słowa ... widocznie najprościej ... ~~  
    • @Moondog dziękuję za Twoją obecność i komentarz...pozdrawiam cieplutko* @LessLove to prawda, właśnie tak jest...dziękuję za miłą gościnę i trafny komentarz...miłego dzionka życzę* @Berenika97 dziękuję za miłą gościnę i trafny komentarz...miłego dzionka życzę*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...