Złudzenia

[Maciej_Satkiewicz]

weź złudzenia do rąk jak konwalie
proszę może jeszcze kilka róż
widzisz umieramy tak trochę bez sensu
ale mamy przecież te kwiaty
im bardziej realnie tym bardziej
bezlitośnie

ale i tak prawda jest emocją
za prawdę ludzie umierają

[Fly Elika]

Śliczny wiersz, ale zaczyna mi się nudzić to ślęczenie
emocjonujące przed ekranem, zamiast umierać
samotnie w izolacji, wolałabym trochę pożyć,
albo powalczyc z rzeczywistością. Jako tako :))

[Kaliope_X.]

Jest coś urzekającego w tym wierszu... coś jak te kwiaty - niby niewinne, takie czarujące, a jednak z kolcem, jak róża.

Wiersz jest taki właśnie - lekko i śpiewnie płynie wers po wersie, melodyjnie, ale z kolcem. I piękną tworzy klamrę: "złudzenia jak konwalie" i "prawda", za którą "ludzie umierają". Wobec tego czy człowiek zachwyca się jedynie złudnym pięknem - nietrwałym i kruchym, jak kwiaty? I przemija bez sensu, jak róża, która usycha bez wody? I czy zabieramy dla siebie tylko złudzenia, z których taki czarujący bukiet codziennie podziwiamy wokół? Hmm... a prawda jest emocją... no tak, bo emocja to życie - a nie sen. Ludzie umierają za prawdę - nie znosząc stagnacji. Wtedy śmierć nie jest pozbawiona sensu. Wtedy może i na kwiaty można patrzeć bez złudzeń...

Tak sobie "porefleksowałam" Twoim kosztem :) Dzięki za ten wiersz.

Pozdrawiam serdecznie,
K. W.