Las tarapatów

[Anna Niepoetka]

A ja ciągle mam w pamięci ten ponury, mroczny las,
Który wyrósł niespodzianie naiwności mojej wbrew.
Mgła wilgocią obciążyła tarapaty starych drzew,
Nasączyła, wyziębiła każdą nitkę mego ja.

Świat rozpuściłby się wtedy gubiąc kontrast.
Topiąc w zimnie każdy zapach, każdy szelest,
Każdą barwę, wszczynającą niemy rwetes,
O jej prawo do istnienia tu i teraz.

Przez rozmyty już krajobraz, odnajdując tajne drzwi,
Przez konary zabłocone - lękiem, trwogą, chaosem,
Słabe światło przeniknęło nieodważnym całusem,
By wymościć w środku lasu dobrym ciepłem łąkę mi.

Zaostrzyły się kolory, wybuchnęły,
Hałaśliwie rozdmuchały mgły tumany,
Rozkrzyczały się zachwytem nieskłamanym,
Pod pieszczotą jego palców, zapłonęły.

[Anna Niepoetka]

Witam wszystkich na forum:) Nie bądźcie zbyt surowi na ten pierwszy raz :)
Pozdrawiam jesiennie:)
A.

[Janusz_Ork]

Anno, nomen est omen. Nie powinnaś dawać sobie takiego nicka. Co do wiersza nie będę się wypowiadał, bo sam uczę się i szukam. Ale pisz dalej. Powodzenia. Pozdrowienia. J. :)

[Anna Niepoetka]

A miało być przekornie :) Dziękuję za wpis:)
A.

[Fly Elika]

Mnie się bardzo podoba ten wiersz, wyrażenie nastroju - to bardzo trudne słowem,
zmieścic wszystko w wierszu o tej choćby jednej akuratnej myśli, tak by się jej
kurczowo trzymać.Las tarapatów - to niejednego las - więc za nim się do niego wejdzie,
trzeba mieć jakiś cel, by się jej trzymać - a nie chwytac wszystkich las po trochę,
tak było kiedyś - za komuny - chociażby. Teraz nie można czekać w lesie
jeszcze ciemniejszym na nowe tarapaty :)). Bo się rozmnoża nie swoje lasy.
Dlatego ultimatum albo - albo - jest dobrym wyjściem. Albo się nie straci co na nowo
odzyskane - albo będzie się tracić w nieskończoność. Ale za tym trzeba się
mądrze opowiedzieć i przyznać do błędów i miec komu zaufać, a tego wciąż
brakuje.
Pozdrawiam serdecznie

[Fly Elika]

Mnie się bardzo podoba ten wiersz, wyrażenie nastroju - to bardzo trudne słowem,
zmieścic wszystko w wierszu o tej choćby jednej akuratnej myśli, tak by się jej
kurczowo trzymać.Las tarapatów - to niejednego las - więc za nim się do niego wejdzie,
trzeba mieć jakiś cel, by się jej trzymać - a nie chwytac wszystkich las po trochę,
tak było kiedyś - za komuny - chociażby. Teraz nie można czekać w lesie
jeszcze ciemniejszym na nowe tarapaty :)). Bo się rozmnoża nie swoje lasy.
Dlatego ultimatum albo - albo - jest dobrym wyjściem. Albo się nie straci co na nowo
odzyskane - albo będzie się tracić w nieskończoność. Ale za tym trzeba się
mądrze opowiedzieć i przyznać do błędów i miec komu zaufać, a tego wciąż
brakuje.
Pozdrawiam serdecznie

[Anna Niepoetka]

Eliko - dziękuję za opinię. Pewnie się zgodzisz, że z tarapatami to bywa najczęściej tak, że się w nie wpada nie za bardzo celowo. Czasami, mam nadzieję, że rzadko, bywają tak przepastne, że bez czyjejś pomocy nie ma się szans - bo się nowe "lasy rozmnażają" - ekolodzy powinni być nawet zadowoleni :D

Pozdrawiam i dziękuję.
A.

[Pan_Biały]

nie dajesz szansy wyobraźni, wykładasz wszystko na patelnię
zbyt obrazowo przez przymiotniki
staraj się oszczędzać zaimki, nadmiar szkodzi
i przegadane niestety
nie jest za dobrze
ale pisz dalej
pozdrawiam
r

[Anna Niepoetka]

Dziękuję bardzo za rady - cenne na początek bardzo.

A co do mojego nicku:

Nie jestem poetką, bohemą,
Nie zdołam rozwodu wziąć z ziemią,
Nie umiem oddychać słowami,
Ni sensem, ni emocjami,
Pozwalam na małe odloty,
Jedynie w szukaniu istoty:)


pozdrawiam,
A.