Ziąb, smoła, czekam

[Witold Marek]

te sny spod śniegu
kiedy nas zabolą
gdy w skurczu ziaren
ciekaw nie sypia smok

ten łopot deszczu
kiedy nas przeszyje
gdy w gardłach rynien
ciekaw nie sypia smok

z tej ospy miasta
no kiedy nas odrdzewią
gdy w korku zdarzeń
ciekaw nie sypia smok

[Wuren]

Hmm bardzo biało się zrobiło od smoczych zębów...
Oby się nie obudził - przynajmniej jeszcze przez kilkadziesią lat...
Pozdrawiam, będąc samemu snem
Wuren

[Ona_Kot]

przyznam się szczerze
- nie rozumiem

dobrze mi się czyta
refren chyba pierwszy raz nie drażni
nie zmieniłabym ani słowa

ale nie rozumiem
ni w ząb - ani swój ani smoczy

pozdrawiam

[asher]

Jeśli nikt nie wie, o co biega, to lepiej się cieszyć powierzchnią. Niestety, nie wszyscy lubią filmy abstrakcyjne...

[Wuren]

Hmm pewnie jestem zbyt prymitywny, ale myślałęm, że tu wyraźnie do chińczyków autor...
Ale skoro dwoje szacownych przedmówców mówi, że nie wie o co chodzi, to może ja się wyrwałęm rzed orkiestrę?
(w nadziei, że nie)
Pozdrawiam
Wuren

[Giovannii]

Nigdy nie przepadałem za refrenami, ale w tym przypadku rzeczywiście nie drażni. A jako miłośnik wszelkich abstrakcyjnych konstrukcji daję z przyjemnością bardzo duży plus.
Pozdrawiam
G.

[Marek Paprocki]

jeżeli treść wiersza nie jest jednoznaczna to daje czytelnikowi duże możliwości interpretacyjne.W tzw refrenie autor pewnie ukrył klucz do przesłania jakie chce nam przekazać. Mnie osobiście przypomniał ten smok, który nie sypia tytuł pewnej książki:Oko nigdy nie śpi.A swoją drogą ciekaw jestem czego tak bardzo ciekaw był już wspomniany smok.Pozdrawiam.

[Bartosz Wcisło]

Przez najbliższych kilka dni będzie mi się ten smok przez myśli przewijał.
Ma w sobie coś magicznego .
Bardzo mi brak ulubionych...

[Dotyk]

Panie Bartoszu, musimy się jakoś podzielić. Ja też. Bo wiersz świetny i przecież posiada klucz do zagadek. Trzeba tylko trafić nim w dziurkę:)

pozdrawiam - Mirka

[Witold Marek]

Trafić w dziurkę? Kluczem? To może smokiem w tytuł?

Kochani Czytelnicy, jestem przekonany, że każdy tu wszystko rozumie do ostatniej kropli, tylko niepotrzebnie zagląda przy tym do cudzych naczyń :)

Kto w zgęstniałych momentach, smole swego istnienia nie czuje, jakby nie tyle czekał (bo na co?), ile był "czekany", wleczony gdzieś (gdzie?). Na co się czeka, kiedy to, co było oczekiwane, przyszło, a nowego jeszcze nie ma? A smok? Kto z Was nie łapie smoka za ogon?

Zzieleniały, pozdrawiam :)