c.d. mojego wędrowania

[Ewa_Kos]

doznanie ulgi to tak jak
wyciąganie nóg z błota
przede mną szczyt
kończy się jak ścieżka
długo pod górę
nagle uskakuje
w dół

kamienista droga
w skalistym wąwozie
pachnie wilgocią
pnie zagubione
w błękicie nieba
zdają się iść ze mną
broniąc jednocześnie
rozległego widoku
na morze

wilgoć jak przyrzeczenie
wypowiedziane pośpiesznie
doskwiera

tylko prawda
pozostała niewzruszona
mokre stopy zostawią ślad

[Leszek_Nord]

Właśnie wróciłem z takiego wędrowania;)Pozdrawiam.Leszek

[Stefan_Rewiński]

A gdzie tak szczytowałaś Ewo?

[H.Lecter]

przede mną szczyt
kończy się jak ścieżka
długo pod górę
nagle uskakuje
w dół

Zaprawdę, wielka jest wartość poznawcza i estetyczna takich obrazków... ;)
Do uratowania tylko puenta.

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję:) No cóż, będę ratować puentę:) Pozdrawiam. E.K.

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Stefanie. Przy okazji opowiem co i jak:)
Dziękuję za wizytę:) Serdecznie pozdrawiam:) E.K.

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli wiadomo w czym rzecz:)) Serdecznie dziękuję i pozdrawiam:) E.K.

[WiJa]

Widać wyraźnie (jak na dłoni), że część opisowa tego wiersza jest objęta pięknymi (celnymi) myślami (refleksjami). Bo właśnie, początkowy dwuwers i dwie ostatnie zwrotki obejmują (niejako klamrą), to co bohaterka wiersza wędrując doznaje (przeżywa). A jeśli coś doznaje, to wyciąga z tego wnioski, czyli (jak już mówiłem) trzy, jakże wymowne i odnoszące się nie tylko do górskiego wędrowania kwintesencje. Bo oczywiście odnoszące się do całego życia, jako wędrówki życiowej (losu), co najmniej od młodości do dojrzałości. [Acz mówię – los – w znaczeniu, że każdy jest kowalem swojego losu, przynajmniej w przeważającej części] Pozdrawiam

[janusz_pyzinski]

lubię takie wędrówki w skalistym wąwozie
pozdrawiam

[Bernadetta1]

ja sobie lubie przycupnąć pod Twoimi wierszami...rozmarzyc sie;)pozdr.

[BARBARA_JANAS]

Przypominają mi się moje wędrówki co sprawia, że wiersz nabiera znaczenia i chwyta - i o to chodzi. Ucięłabym jedynie "doskwiera". Pozdrawiam.

[Leokadia_Koryncka]

Ja też z wędrownych, więc wiersz bardzo na tak.
Szkoda, że nie mogę formalnie:(

Serdecznie pozdrawiam... Leo.