Sedno

[Dorota_Karolina]

Dotykać tajemnicy istnienia
to przyglądać się ptakom w locie
zachwycać się kolorami tęczy
zanurzyć się w błękicie nieba

Każdym świtem budzić nadzieję
lepszego dnia potem żegnać go
zachodem słońca
zimą, wiosną, latem, jesienią,

Iść naprzód z podniesioną głową
z otwartym sercem dla ludzi

Przekroczyć granicę czasu
zostawiając za progiem lęk

[Marek_Dziekan]

Nawet dobrze się czyta, ale dla mnie za cukierkowo. Chociaż chyba poprawnie. Można się przyczepić do ostatniego wersu drugiej zwrotki:

zimą, wiosną, latem, jesienią,

To już zostało wyjaśnione w pierwszym wersie:

Każdym świtem budzić nadzieję

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie zgadzam się z pierwsza strofą, tajemnica istnienia to nie ptaki w locie, nie kolory tęczy, przynajmniej nie dla mnie
dalej jest naiwnie i mało wiarygodnie
niestety ja wierszowi nie wierzę
czekam na lepsze
pozdrawiam
r

[Dorota_Karolina]

nie zgadzam się z pierwsza strofą, tajemnica istnienia to nie ptaki w locie, nie kolory tęczy, przynajmniej nie dla mnie
r

Myślę, że każdy odczuwa to inaczej.
Pozdrawiam. D.K.