Doszranianie

[Mariusz Polakowski]

I
Jak to się wszystko zawija w kolory! więc teraz biały,
rano świeci szadź na czyste zaspy kołder, polarowe
misie niezdążeń, białe myszki zaspań, rybki, akwarium,
mleko z resztką kawy, tlen z cukrem, nie powinno być "zima" lecz "biel",
powinno zawierać wszystkie znajomości rzeczy z rzeczami,

II
zaznaczać obecność każdego, każdej i nie dać się zwieść
gdy woda za oknem zmienia stan skupienia i płeć, kooptować
zmiany, że żel tła? mariaż frontu z tyłami? zmarznięte opuszki
wzroku? na wyciągnięcie ręki zagranica widoczności? drogowcy,
jak każdego roku zaskoczeni? to nic, zawrzyjmy szeregi,

III
rzędy, wyjątkowe tego roku zbiory, to nie ma znaczeń
nie implikowanych. Jak to się wszystko zawija w kolory!
jak to podsuwa nam co lepsze kąski, zakłada fastrygi
w najmniejszym skrawku przestrzeni, naciąga to błyszczące mam
na tym żylastym jestem, jak się broni, świeci lipnymi

IV
fakturami w oczy, epicentrum miasta, przygruntowy mrozek
dziobie nas w stopy jak zgłodniały gołąb (miasto wygląda
na chore, powinno się je uśpić, chociaż na jedną noc) teraz
biorę ">" w podwójny cudzysłów, żeby nie zmarzło
oraz bo nie można używać sobie na kocham Cię w wierszu

V
za często, nie powinno być "kocham", lecz "wiem", powinno być jasne,
transparentny front z przejściem na ciepłe tyły, na kochliwe
zaścianki, w pielesze, w schowki na każdą sekretną zależność
masy od szczegółu, później od teraz i ">" od "biel",
skoro nie ma znaczeń nie implikowanych.

[Witold Marek]

Ja bym to zatytułował: "Ocieplanie", bo tak mi się ogólnie ociepliło przy tym wierszu :) O tym, jakie są gałązki tego szronu, jak biegną i stykają się synapsy zdarzeń, i te "znajomości rzeczy z rzeczami", które mi się przy lekturze tego wiersza optymalnie rozświetliły (choć Pan zdaje się woli, kiedy dzieje się to z trudem :)). Chociaż parę wersów wydaje mi się za bardzo wstawionych, uzupełniających - tekst toczy się wartko i konsekwentnie (zaczynam już nadużywać tego słowa...). Pozdrawiam.

[Dotyk]

Mariusz - cudo!

mirka

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wolę, kiedy dzieje się to z trudem. No wie Pan, tak "miły znój" jak by to powiedział rot mistrz Adam. Tylko wtedy mozna mieć satysfakcję, nie?
Doszranianie jest antytezą odszraniania. I jeśli to drugie jest usuwaniem bieli z linii wzroku, to to drugie będzie jej dorzucaniem. Sypaniem pudru na pączuszki zdarzeń
Pozdrawiam
MP

[Messalin_Nagietka]

jak to się ukłonem głęboko można posunąć - wiersz do rozmyśleń
MN

[Natan Lemens]

Trochę nudny i przegadany ten kawałek prozy poetyckiej w większości, miejscami bezsensownie a miejscami nawet ładnie, pomijając wszystko inne,

Pozdrawiam