Aureola

[Espena_Sway]

Wczoraj nakryłam sąsiadkę, gdy układała puzzle
(wszystkie były do siebie podobne, na dobrą sprawę
można je złożyć w kilku wariantach). Po chwili skupienia
zaczął się z nich wyłaniać wizerunek mężczyzny
z długą brodą. Pomyślałam wtedy, że ma ciekawą twarz
i chętnie bym namalowała jego portret.

- Piękny ten nasz ojciec, prawda? – powiedziała.
I wtedy zrozumiałam absurd sytuacji (składanie Boga
uzależnione od koloru szaty), i to, że gdyby tak przenieść
kolor tła na ciało, równie dobrze mógłby to być pan Kazio
przebrany za Mikołaja, w skrajnym przypadku umyty żul
z dworca. Ich świętość jest jednak mniej widoczna.


[lipiec 2010]

[WiJa]

Zawsze czymś, przynajmniej ostatnio, a przynajmniej mnie zaskoczysz, oczywiście in plus. A to coś, to najbardziej sprowadza się do tematów wierszy, zaiste, może nie koniecznie wyszukanych, ale dziwnych, przynajmniej jak na tematy. No, ale z drugiej strony, o czym by ten ostatni wiersz nie mówił, mówi, tyle o świętości, co właśnie o Bogu (który jest) w każdym człowieku. No, ale jeśli się dobrze operuje słowem, czy(li) właściwie czuje słowo, no to wychodzi wiersz jaki wychodzi, że człowiek się dowiaduje, jakie niezwykłe rzeczy kryją się w zwyczajnych rzeczach. Pozdrawiam

[Stefan_Rewiński]

Bardzo dobry.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jest to jakieś genialne odkrycie, ale na tyle dobre że warte zatrzymania w dobrej formie wiersza.
Udało się formalnie i sensualnie ;)
Wprowadzenie bardziej w prozatorskie niż poetyckie klimaty w tym przypadku zrozumiałe i słuszne .
Pozdr.

[Cream Dream]

Z definicji nie lubię takich form. Poezja z nich jakoś wycieka.

[Boskie Kalosze]

Podoba mi się, i na pewno przy większości prezentowanych nie tylko tutaj utworów zawiera głębszy sens.
Podczas czytania kłócę się sam ze sobą z końcowym spostrzeżeniem:

gdyby tak przenieść
kolor tła na ciało, równie dobrze mógłby to być pan Kazio
przebrany za Mikołaja, w skrajnym przypadku umyty żul
z dworca. Ich świętość jest jednak mniej widoczna.

bo wydaje mi się, że jest akurat na odwrót: świętość objawia się dość niepodziewanie tam, gdzie się jej nie spodziewamy.
W panu Kaziu przebranym za Mikołaja, cuchnącym żulu z dworca, który wyciąga do nas rękę.
Owszem, po pieniądze, ale przede wszystkim - na zgodę z Panem Bogiem.
Ich świętość jest bardziej widoczna, zapewne dlatego nie spotkałem się nigdzie z obrazami świętych
odwalonych w szalowe ciuchy, tłustych i obwieszonych precjozami jak bożonarodzeniowe choinki.

Pozdrawiam.

[Nessa Isilra]

Gdybym miała wziąć ten wiersz to tylko drugą cześć, druga bardzo dobra. Pierwsza zbyt prozatorska.

[f.isia]

Espena, zrób z tego wiersz,
[ograniczając 'wtedowość'] ;)

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję :)

cieszę się, że jeszcze potrafię zaskakiwać :P

pozdrawiam czytającego
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję i pozdrawiam
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jest to jakieś genialne odkrycie, ale na tyle dobre że warte zatrzymania w dobrej formie wiersza.
Udało się formalnie i sensualnie ;)
Wprowadzenie bardziej w prozatorskie niż poetyckie klimaty w tym przypadku zrozumiałe i słuszne .
Pozdr.

tak miało być, zwyczajnie i swojsko. czasami
trzeba szukać tej prostoty, napisać o niej
w prostej, prozowatej poezji. dziękuję

pozdrawiam
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zdaję sobie sprawy, iż więcej tu prozy, niż poezji.
jednakże, jak zauważyła Agata, taki temat potrzebuje
odpowiedniej formy.

dziękuję za komentarz
pozdrawiam
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rozumiem Twoje spostrzeżenia - świętość kojarzy się bardziej
z ubóstwem, niż bogactwem. jednakże chciałam w ten sposób
podkreślić pewien sposób myślenia, tzw "naiwną wiarę", być może
w pewien sposób ośmieszyć kiczowate dewocjonalia i całą "maszynkę".

pozdrawiam
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę, bierz, co chcesz :)

pozdrawiam
Karolina

[Espena_Sway]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

toż to jest wiersz, tylko "czyta się", jak proza ;P

pozdrawiam
Karolina