Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Żródło siły

Krzysztof Gri
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof Gri

Krzysztof Gri

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Gdy kolejny świat upada, czy to mój czy przez ludzi stworzony,
poprzez cały pracy znój, gdy twórca jest zmęczony
i nie ma już sił na świat kolejny, pojawia się nadzieja i popycha.
Pozwala na pomysł celny i zmęczenie śmiertelne znika.
I pewnym można być jednego tylko faktu , padać będą i powstawać,
ale gdy temat wciąż otwarty nie warto przestawać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Na liniach czasu
      Nim pojmę

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      @Migrena Oczywiście już pakuję do torebki :D 
    • Dekaos Dondi
      Krótka rozmowa o Krasnoludku

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      – Czy pan wierzy w istnienie Krasnoludka? – Coś pan. W Krasnoludka? – Tylko grzecznie pytam. – Krasnoludek nie istnieje. To wredna bestia. Nie zapobiegł nieszczęściu. – No przecież nie mógł zapobiec, skoro go nie ma. – Myśli skubany, że jak nie istnieje, to wszystko może. Nie cierpię go. – Widzę, że nie jest panu obojętny. I to bardzo. – Coś pan! Mam go tam, gdzie słońce nie dochodzi.   – To dlaczego pan ciągle nawija na ten sam temat i przeczy sam sobie? – Na jaki temat? – Na temat Krasnoludka? – Mam powód. To wredny typ, z wrednej bajki. – Ale przyzna pan, że nielogicznym i psu na budę jest, mieć pretensje i obwiniać o wszystko, Krasnoludka, który nie istnieje.   – Bo nawet dupek istnieć nie chcę, robiąc mi na złość. – To w końcu pan wierzy w istnienie Krasnoludka, mając do niego pretensje, czy pan nie wierzy i też ma?   – Też mam i proszę mi przestać zadawać bezsensowne pytania. Na pewno pana, Krasnoludek na mnie nasłał. Już ja swoje wiem.   – Widzę, że ma pan  ładną, żółtą koszulę na sobie. – Dziękuję. Rzadko ją piorę, żeby kolor nie zmatowiał. – No tak. Rozumiem.
    • viola arvensis
      plaża

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena pięknie napisane-  z pasją a zarazem z delikatnością.  Całość to jeden wielki, głęboki metaforycznie obraz, pulsującego życia i romantycznej milości.  Gdybym była marzycielką, to bym się pewnie rozmarzyła i w marzeniach na bazie wiersza,  rozpłynęła...  Do Twojej poezji chce się wracać i wracać- ciągnie jakaś siła, jak fale do brzegu...   
    • Poet Ka
      róża luksemburska

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   plus do Gertrudy Stein nawiązanie   jakby reinterpretacja   nie znaczenie podstawowe słów   tylko znaczenie poprzez formę- jednakowość słów lub ich podobieństwo   czyli gry słowne, styk słów, znaczenie przez kontekst @Poet Ka no i dzięki temu dekonstruujemy ideologię, odkrywając nowe znaczenia i konteksty! a choćby i tylko forma... brzmienie...na początku było  @Poet Ka socjalizm wtedy pada, ale nic to, skoro pada i faszyzm!
    • Benjamin Artur
      Ech gdyby...

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Ech, gdyby tak jedna miłość, a nie lubości.   Żeby tak kochać jedną, a nie wszystkie miłostki.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.   Straszy mnie dzień, że miesiąc już minął.   A kresu podróży nie widać i cel się gdzieś rozpłynął.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.   Jak przyjemnie jest czekać, odjeżdżać i się nie spóźnić.   Ech, gdyby tak jedna randka, i nie w ciemno.   Może połączyłbym uczucia te wszystkie w jedno.   Jak piwa w upalne dni piłbym z jednego kufla.   Ech, gdybym tylko wiedział, jak to pogodzić.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...