Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

w moim domu straszy

Koval_ZNowin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Koval_ZNowin

Koval_ZNowin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

zamiast obrazów na ścianie
opuszczona pajęczyna
na pokarm czekał pająk
i niewykarmione setki nóg

na parapecie zima
karmnik zdmuchnął wiatr
armia zapłakanych sikor
podgląda przez szybę

jestem nagi
pozbyłem się mody
i ludzkich przyzwyczajeń

godzinę drogi stąd
sumienie namawia
by przyznała że nie wróci

(tak nie) oszalałem

Agata_Lebek

Agata_Lebek

Opublikowano
Opublikowano

Literówka w karmniku ;)
Superowa trzecia zwrotka;
jestem nagi
pozbyłem się mody
i ludzkich przyzwyczajeń

Końcówka do ponownego przemyślenia, może tak:

godzinę drogi stąd
skłony sumienia
by przyznać że nie wróci

(tak nie) oszalałem

Anna_Myszkin

Anna_Myszkin

Opublikowano
Opublikowano

Trudno napisać, że się podoba, bo stan peela nie nastraja do takich sformułowań, ale z pewnością porusza - same straty wynikają z tego opuszczenia, choć w innych okolicznościach wyzbycie się mody i ludzkich przyzwyczajeń uznałabym za fakt pozytywny. (Ta nagość/ucieczka nasunęła mi obraz z dawno temu przeczytanej książki " Wynurzenie".) Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wierszyki
      Obława 2

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Wierzyć jeszcze, że grają ludzie.  Pzdr.
    • slavu
      Znowu wojna

      Przez slavu · Opublikowano

      Te dni, które jak serca nieruchome w pierś gniotą, są tylko nocą i tęsknotą, i ziemią, która uśmierca.   Te sny, które na skroni ciążą jak zakrzepy krwi, to cierń wkłuty w powieki, ból zdjętych z krzyża dłoni.   A my z prochów urodzeni na kilka oddechów, na sen, na kilka nocy, na dzień, na profil cmentarnych kamieni.
    • viola arvensis
      jestem nie jestem

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 
    • Ernest Guzik
      Brat bliźniak

      Przez Ernest Guzik · Opublikowano

      Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię. We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich. W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie i w rozmówkach wieczorowych. Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura. A potem ramię w ramię - w obce miasto.   Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo - nigdy przecież nie było inaczej i trudno wyobrazić sobie "inaczej", bo czym ono właściwie miałoby być? Tak już jest - i kropka. A stałość ta jest tak zuchwale pewna, jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy i amen w "Ojcze nasz".   Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny. Zwyczajne na oko, jak to urodziny - zasypane życzeniami, pachnące świętem, winem i czekoladą. Ale połowiczne. Ale już niewspólne.   Nie ma już śniegu, nie ma już obiadów, nie ma już amen. Wracasz pod wieczór - jak zawsze. Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty. Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba, a za nimi bałagan. Jak zawsze. I jak nigdy - nie ma już brata.   7 IV 2025
    • Mitylene
      Fale

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @JuzDawnoUmarlem teraz peel musi znaleźć w sobie siłę, aby dopłynąć do brzegu...Fajna miniatura!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...