Noc w muzeum

[Antoni Slawbicki]

muzea otwarte były tej nocy
wśród eksponatów które można było zobaczyć
były też te zazwyczaj niepokazywane
co bardziej wrażliwi mogli odnaleźć tam pióro złotej kaczki
i dorożkę ponoć zaczarowaną
a także wiele innych przedmiotów
których nazw nie znam
lub już zapomniałem

noc była półletnia i całkiem bezgwiezdna
nie miało to znaczenia bo budynek był zadaszony
jego długi korytarz prowadził jakby do kaplicy sykstyńskiej
lecz na końcu nie było żadnych fresków z nagimi postaciami
żadnego sądu ani aktu stworzenia
było tylko trwanie
łagodne i bez bólu

w niezwykłości owej
dwoje staje się jednością
jakby od zawsze i na zawsze tak było
a przedmioty upokarzają zwiedzających
mówiąc o czasie i przestrzeni nieosiągalnej
o stanie który zaistniał lub tylko odsłonił się
i o słabości wszystkich zmysłów
które są tylko drogowskazem

po skierowaniu wzroku powyżej
poniżej lub w bok
bo przecież nie można tak bez końca
bo źrenice zaczynają łzawić a obraz drżeć lekko
wraca ulga
powraca grawitacja
i wielkie ciążenie

[Anna_Para]

Brawo, Antoni. Podoba się ta noc w muzeum. Masz literówki w tej strofie. Popraw, co Ci zależy? Cieplutko, Para:)


noc była półletnia i całkiem bezgwiezdna
nie miało to znaczenia bo budynek było zadaszony
jego długi korytarz prowadziły jakby do kaplicy sykstyńskiej
lecz na końcu nie było żadnych fresków z nagimi postaciami
żadnego sądu ani aktu stworzenia
było tylko trwanie
łagodne i bez bólu

[Fly Elika]

Zamglony ten wiersz, dużo obrazów przywołuje, jak sądzę skojarzenia
przez jakieś utkwione gdzies w pamięci przedmioty,
wiersz, jak zza firanki zaczarowany
obrazy pływają, zagubienie

to tak z mojego czytania
pozdrawiam

[Dorota_Jabłońska]

Jest niewątpliwie materiał, ale wymaga obróbki. Warto dopracować tak dobrze zapowiadający się wiersz.

Pozdrawiam :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przynajmniej trochę bycia bym usunęła.