Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rutynowe zagłębienie w wieczór
w senność przegrywającą z listą
prozaicznych czynności na jutro
Kołysanka dla dorosłych

Kamil gdy zasypia, mówi
dobranoc mamusiu
i kontrowersyjnie dobranoc tato
(Ty zasypiający pół kilometra dalej)

Po zaśnieżonych kanałach
przeskakuję jak wystarszony zając
Kiedyś im ucieknę
z pewnością

Opublikowano

Początek słaby:
"w senność przegrywającą z listą " - ciężko się czyta i niepotrzebnie zatrzymuje (-ą ...-ą - wprowadza chaos foniczny)
Dziwne wtrącenie:
"Kołysanka dla dorosłych" - nie widzę logicznego powiązania z tym co wcześniej przeczytałem. Chodzi o to, że to co się czyta dalej powinno być następstwem powiązanym z tym co już się przeczytało - wiersz powinien być jak rzeka... Jak coś do niej wrzucisz - powstanie fala, która będzie dłucho płynęła wraz z prądem i nie może tak po prostu w pewnym momencie zniknąc...

"Kamil gdy zasypia, mówi" - nieprawidłowa wersyfikacja - właściwie cały wers do poprawy/przekształcenia

Zakończenie może pozostać - choć nie pasuje poziomem dosłowności do reszty wiersza.

Podoba mi się temat. Podoba mi się forma, ale postaraj się nie robić na przyszłość błędów głównie tych fonicznych...

Pozdrawiam serdecznie

PS. Gratuluję debiutu, ale to dopiero pierwszy krok, więc radzę wziąść się do roboty! ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...