ktoś sprawdza. morela smakuje wyśmienicie. od oddechu po ziarno.

[vice]

moreli


zaśnij we mnie. choćby szczutym nastrojem;
śnij; o starych zegarach które lubią się psuć.

wpatrzyć się. wejść. wpatrzyć wpatrzyć.
pamiętam takie rysunki - żeby zobaczyć -
trzeba było się w nie gapić. gapisz się
i gapisz aż rzucasz niechybioną trudność.
od tamtej pory skupiam się na tym co przed

wtedy widzi się wszystko. ukryty gwóźdź
ukryte pragnienie niedostrzeżoną nadzieję

zwieszasz wzrok z punktu widzenia(?) ja
stosuję tę taktykę na tobie. nie szukam się
w oczach tylko powietrzu. zwiewam się
powiewam obchodzę kręcę jak na życzenie.

nie-ludzko. umieram sobie. wtapiam
aż ktoś kupi mi nowy zegar i zacznę
się szukać. marzę wtedy o śmierci cielesnej.

na życie

[Witold Marek]

Miałem satysfakcję już po pierwszym przeczytaniu. Choć wydaje się, że najpierw chyba trzeba zostać smakoszem tej poezji, żeby orzekać o niej głębiej - a z drugiej strony penetrując coś trudno nie stracić do tego dystansu.
Intryguje od snu po śmierć. Chociaż po drodze ta intryga wymyka się momentami sprzed oczu, z rąk.
Dziękuję, pozdrawiam.