sędziwy Kraków

[Ania_G.]

ten sam
tylko trochę
śmielej pustoszeje
od studenckiej braci
odwykł
i już jakby się pochylił
i posiwiał
pewnie nadal się nie śmieje
tylko wątpi i wiotczeje
dusi grosz
i ma gdzieś gołębie
z precli warkocze spina
ale taki wciąż znajomy
gdy się nieco powspomina
z Tobą bardziej mu do twarzy
szkoda że się tak postarzał
razem z nami
gdy z tych marzeń
jak z kaloszy wyrastamy

[WiJa]

Dobry i ciekawy wiersz, ale nie do końca. Pierwsza sprawa, to zastanawiam się, czy „wiotczeje” nie zaistniało w tym wierszu tylko dla rymu. No i duga para rymów, też nie wiem czy jest dobra dla tego wiersza. Jest jeszcze pewna nieścisłość (nielogiczność) następstw, ale to w wierszu być może (akurat tak ma być). Ale w całości wiersz pozytywnie do mnie przemawia, tym bardziej, że puenta jest mocna. Oczywiście, że ewentualnych (zresztą kilku małych) poprawek nie proponuję Ci już, i teraz, tym bardziej na gwałt. Ale zrób jeszcze ze dwa podejścia krytyczne do tego wiersza. Powiedzmy, że pierwsze za jakiś miesiąc, a drugie za około pół roku. Bo z dystansu będzie Ci łatwiej spojrzeć na ten wiersz. Po/w tym czasie wiersz powinien przybrać ostateczna formę, bez zmian, czy ze zmianami, oczywiście jeżeli tylko sama będziesz czuła i chciała ewentualnych korekt. No i w końcu to jest przede wszystkim wiersz o naszym ukochanym Krakowie (bo też jest o pewnej braci /grupie/ młodych ludzi). Pozdrawiam

[cezary_dacyszyn]

Krakau , Krakau , i ... wykrakał : trochę metafizyki w tym obrazku jest - zatem +

[Magda_Tara]

cudny...ten Kraków
i cudny wiersz!
zabieram
:))