Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moja dusza jest jak ptak tęczowy
Z brodziku marzeń uleciał ostatni

Gdzież ty był, kiedy cień do drzwi dobijał
i kruche wspomnień szkło raniło?

Pamiętasz jak o ziemię grzmocąc pięściami
przyzywał imiona rodziców?

Gdzież ty był, kiedy goniąc za nim
szaleństwo i gniew zdławił przypadkiem z rozpaczy

Na co wyrwałeś
słowa klątwy z pacierza?

Po cóż te drzewa, zboża i kwiaty
stawały na drodze do ciebie?

I na cóż to było?

Dekalog - a w nim dziesięć tysiącleci
i tylko jedno ogniwo!

Opublikowano

ciężko się czyta

"gdzież"? a nie jepiej "Gdzieś Ty był"? no ewentualnie "Gdzieżeś"

Gdzież ty był, kiedy cień do drzwi dobijał
i kruche wspomnień szkło raniło?

strasznie to brzmi, cień do drzwi dobijał? a czy to jakiś statek, że dobija? rozumiem, jednak, że dobijał "się" , dalej niepotrzebna i zawiła inwersja komplikująca zrozumienie, nie lepiej "i raniło kruche szkło wspomnień"?

"grzmocąc"?! zupełnie mi nie leży tu to słowo

"imion"? rozumiem, że literówka...

"szaleństwo i gniew zdławił przypadkiem z rozpaczy" nie wiem kto zdławił... zgubiłam się

tego ogniwa z ostatniego wersu tez nie rozumiem

jak dla mnie niezrozumiały do końca

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Jak na stylizację - trzyma się formy.
Myślę, że za bardzo skoncentrował się Pan na obrazowaniu - za wiele "podniosłości" jak dla współczesnego czytelnika. Taki miks stylizacji z jakimś uwspółczesnieniem, byłby bardziej przyswajalny, a warto, bo myśl zacna (w przekazie). I treśc tu jest także ważna.

Pozdrawiam - Jan P.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Niestety "gdzież" musi być - to jest potrzebne do wywołania uczucia gwałtowności/wyrzutu.


Kwestia gustu :)


Już poprawiona. Dzięki :)


Jak kto? Ten o kim mowa :)


Dlatego w dziale poezji współczesnej, bo sądziłem, że ten wiersz jest ciut za trudny jak na dział dla początkujących ;)

Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zgadzam sie z Janem polskim

Wiersz troszke zbyt wydumany i wystylizowany na "stary" styl, ale musze przyznac ze malo kto tu tak pisze wiec jest to w miare oryginalne.Pomijajac ze ja bardzo taki styl lubie i tesknie za nim..

Rzeczywiscie troszke trudno sie czyta, ale n koniec az sie chce krzyknac: Ty jestem!!!

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mam tyle przewinień, że spłonę jak czarownica na stosie. Czy istnieje sposób, aby zmyć moje grzechy? Z moimi winami trafię do nieba, czy raczej w otchłań? A jeśli niemożliwe jest usunięcie moich grzechów? Wiem, że mogę skryć swoje wady pod powierzchnią. Wówczas będę czysta jak kropla wody. Na zewnątrz niech unoszą się, gdzie im się podoba. Nieistotne, gdzie będą latać, byleby z dala ode mnie. Będę tańczyć dla ciebie, tylko daj mi możliwość oczyszczenia z grzechów. Gdy będę tańczyć, wtedy będę wolna od win, będę czysta jak kropla wody. Uczyń mnie wolną i nieskazitelną jak błękitne niebo. Spójrz mi głęboko w oczy i powiedz, co zamierzasz ze mną zrobić. Słyszę jedynie błyskawice i grzmoty, czy to jest twoja odpowiedź? .                                                                                                                                        Lovej. 2026-02-18                        Inspiracje .  Wasze grzechy
    • @bazyl_prost nie wiedziałam, że masz nogę w gipsie. Gips zagoi trud:) w domu układam się wg feng shui i lubię otwarte okno, śpiew ptaków, zapach dolatujących drzewek kwitnących;) inaczej nie funkcjonuję w tym świecie:)
    • @Berenika97 Bardzo plastyczny obraz dawnych słowiańskich rytuałów. Świetnie, że wiersz pokazuje, że Dziady to nie tylko modlitwa, ale konkretna „uczta”, która karmi i żywych, i umarłych.   Pamięć o przodkach to nie smutny, czy uciążliwy obowiązek, ale „gwiezdny i ziemski splot”, który daje nam poczucie przynależności.   Bardzo mi się podoba!!!   Pozdrawiam
    • @violetta jak ja z nogą w gipsie, (już nie ale to część dramatu)
    • @Berenika97 jak zaczęłam czytać wiersz od razu na myśl przyszłt mi " Dziady" Mickiewicza, a potem doczytałam do końca i zobaczyłam przypis dolny. Wiersz ładnie 9ddaje charakter tego święta. Ciekawie podkreślona mroczność i tajemniczość zjawiska jakim jest przeplatanie się świata żywych ze światem zmarłych. Mnie się podoba tak namalowany wierszem obraz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...