list Casanovy

[JacekSojan]

bella donna

na twojej skórze
zostawiłem pięć tysięcy pocałunków
który z książąt
ofiarował bardziej okazały bukiet

przyznaję
wziąłem więcej
za aktywa miłosnego banku
mogę dziś wykupić w niebie
wszystkie udziały
pod jednym warunkiem
że wyrazisz zgodę

na placu twoich pleców
na wzniesieniach brzucha
chcę miasto zbudować
katedry rozkoszy

w listach
pełnych niemądrych zazdrości
na moich kolanach
posadziłaś wszystkie dziewki
republiki

wiesz czym jest samotność

wspominaniem tego
co poza zasięgiem

nie byłem i nie chcę być świętym
a tamte
w nieistotnych romansach
udawały ciebie
ty znawczyni rynku
wiesz co warta kopia

dzisiaj jestem pusty
jak beczka po winie
które nieostrożnie czas rozlał w ulice
nie cieszy mnie sława
oddam
za zrzuconą
postrzępioną spódnicę
pachnącą twym imieniem

[Dorota_Jabłońska]

poległaś panno w rozkroku dwóch nocy
niewinna przed spiskiem kochanko szatana
w bamboszach frotte przejdzie po krawędziach
miłosnych to czucie które snem się zdało

:))

Pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Dobra poetycka robota Jacku. Pozdrawiam.

[Dorota_Jabłońska]

Po pierwszym wrażeniu; autonomia /prawie zawsze/ równa się konkwista. Obecnie kolejność płci dowolna :)

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S

[JacekSojan]

Stefanie Rewiński.;
- w odniesieniu do Casanovy? to się zgodzę! :))
a co do "roboty" - to owszem, przyjemna i pożyteczna;
:))
J.S

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))!

- to jest zawsze ograniczona autonomia, takie Dominium...z jednej lub drugiej strony;
:))
J.S

[Fly Elika]

No to kiedy zaczynasz?
Bo wiersz niczego sobie,
ale czy ty się modlisz choć trochę,
musisz być oddany miłością
swojej kobiecie, aż do śmierci
to MY Ciebie może i pokochamy,
ja Cię też mogę już kochać
nawet i z daleka,
a ty cztery litery rusz,
jak mówi Dorota :) wtedy i ona i ja itp,
spódnice bieluśkie będziemy z siebie zrywać,
nawet i w kaplicy, w ogóle, gdzie popadnie,
tylko w pas nam się kłaniać, a nie inaczej
czerwono-białe pióra masz, ile???
bez tych to ino Ci pozostanie Hel nie Ena :)

[Bea.2u]

nie wiem, co powiedzieć, kompletnie mnie zaskoczyłeś tym wierszem.
każda strofka ma swój smaczek.

jeśli mogę pomarudzić, to środkowa konkluzja z samotnością zupełnie niepotrzebna, bo mówi o tym ostatnia strofka.
nie miej mi za złe. to tylko moje zdanie.

Pozdrawiam :)
/b

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to błąd, pomylić peela z autorem...więc do kogo zwracasz się w właściwie? do mnie czy do Casanovy? przecież to klasyczna liryka roli, o ile wiesz, o czym teraz mówię...
a te "czerwono-białe" pióra mają mnie pobudzić do gdakania? ko-ko-ko?
- ech...czytelnicy...(tu kiwam głową...może sobie nie ukręcę);
J.S

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- sam siebie zaskakuję, wierz mi; :)
ostatnia jednak nie jest o samotności a i ta samotność to nie jest samotność typowa bo można być osamotnionym "w czymś" - niekoniecznie pozbawionym stałego towarzystwa...przecież nawet myślenie o kimś już jest uobecnieniem tego kogoś...
ostatnia strofka jest powrotem, realizacją przesuniętą w przyszłość...hipotetycznie tylko;
pozdrawiam
:)
J.S

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to błąd, pomylić peela z autorem...więc do kogo zwracasz się w właściwie? do mnie czy do Casanovy? przecież to klasyczna liryka roli, o ile wiesz, o czym teraz mówię...
a te "czerwono-białe" pióra mają mnie pobudzić do gdakania? ko-ko-ko?
- ech...czytelnicy...(tu kiwam głową...może sobie nie ukręcę);
J.S

A co ci szkodzi ko,ko,ko :))
Jeśli myślisz, że ja do Ciebie piszę prywatnie:)))
to jesteś w błędzie, za kogo ty się uważasz, za Casanovę, z czym?
to sobie wołaj kukuuuurrrryku na Księżycu, aż spadniesz głową w dół
wtedy Ci już nawet nie będą potrzebne pióra, ani gwiazdy.

O Boższe mój, zaraz poleje go ketchupem, jak słowo daje

[JacekSojan]

Fly Elika.;

"ale czy ty się modlisz choć trochę,
musisz być oddany miłością
swojej kobiecie, aż do śmierci
to MY Ciebie może i pokochamy,
ja Cię też mogę już kochać..."

- ponieważ identyfikuję się z samym sobą, czyli z autorem, pytam autora komentarza ponownie: do kogo kieruje pytanie w rodzaju: "czy ty się modlisz choć trochę"? i co to pytanie ma wspólnego z bohaterem wiersza i z samym wierszem...
a ketchupem czasami dobrze się polać, ale tym pikantnym, aby choć ciut wytrzeźwieć i swojego rozmówcę nie wtrącić w otchłań schizofrenii...
smacznego!
J.S

[Fly Elika]

Do kogo? Do twojego wiersza.

Liryka liryką, a wiersz wierszem. Piszesz o zrzuconej spódnicy,
to mi się to nie podoba, bo nie wiem czyjej dokładnie.
Zapominanie się to, jak zagubienie się w szale
oraz czym jest słowo i czym są obietnice w klimacie lirycznego
wiersza nie napawa mnie optymizmem, a raczej pozbawieniem
godności wśród ubranych ! - ten kijek ma dwa końce,
Miejsce nawet takie, jak republika ( jaka? gdzie? w układzie,
w związku?)nie jest pozbawione fałszu, a raczej
bardziej interesowne na wszystko, a najbardziej
na zasięg tej zdjętej spódnicy - imię spódnicy
tego nie powstrzyma, wprost przeciwnie.
Na razie Tobie też smacznego!!!
Po ketchupie, zostaje już tylko czerwona
plastikowa butelka, z którą etykietką - to
nie ma znaczenia, napis najbardziej czytelny,
to wzorek czarny - ten najtrudniej się zmywa.
Prysznic zatem polecam autorowi, i okłady z lodu
Pozdrawiam

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ponieważ mam wrażenie że pierniczysz od rzeczy, podejrzewam lipcowy udar...
kaniec filma i monologu, proszę tylko o nie zaśmiecanie miejsca pod wierszem;
Amen;
J.S

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S


w bamboszach frotte przejdzie po krawędziach
miłosnych to czucie które snem się zdało

Kobieta niewinna jako obiekt pożądania Casanovy/Pizarra/Szatana w jednej osobie, może być jedynie ślepą i bezbronną ofiarą. Ona wierzy w uczucie, które w swojej cudownej istocie snem się wydaje. Pragnie kochać i być kochaną w pełnym blasku, rozgłosie serc i dusz. On, okiem konkwistadora mierzy czas i wysiłek potrzebny do zupełnego zawładnięcia twierdzą niewieścią. Po zatknięciu zwycięskiego sztandaru nie dotrzymuje jednak miłosnej obietnicy, a ona, już świadoma, że spodziewane uczucie miast rozbrzmieć w serenady – w bamboszach frotte przekradło się bezszelestnie jedynie po krawędziach miłosnych – doznaje zawodu porównywalnego z największym okrucieństwem.

[Mateusz]

JacekSojan:Casanova:ale to już było. Już żeśmy to przerabiali setki razy.

"Jajko od zewnątrz ma anemię, od wewnątrz żółtaczkę, a poza tym jest wapniakiem" Kapujesz!

J.S

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ponieważ pierniczysz od rzeczy, podejrzewam lipcowy udar...
kaniec filma i monologu, proszę tylko o nie zaśmiecanie miejsca pod wierszem;
Amen;
J.S


Ty jestes oszołom, po kilku udarach - jak czytam twój wiersz -
to jest dopiero śmietnisko, już nie powiem czego.
I sobie wypraszam pisanie wierszy, o spódnicy. Napisz, o której
to może będzie jaśniej. I się lecz, jakoś, najlepiej zacznij od albo na kolanach, bo ci coś
szczęka w stawonogach:)))

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- to demonizowanie Casanovy, a obowiązkiem panien jest kochanie;
zastanawiam się też, czy dziedzina Casanovy otarła się choć o bambosze...to nie był mieszczuch, miał sporo z Pizarra zdobywcy - narażał się świadomie, bo był wojownikiem, w dosłownym tego słowa znaczeniu i wydawał bitwy nie tylko dziewictwu - także gnuśności serca;
ot - co!
:))
J.S


w bamboszach frotte przejdzie po krawędziach
miłosnych to czucie które snem się zdało

Kobieta niewinna jako obiekt pożądania Casanovy/Pizarra/Szatana w jednej osobie, może być jedynie ślepą i bezbronną ofiarą. Ona wierzy w uczucie, które w swojej cudownej istocie snem się wydaje. Pragnie kochać i być kochaną w pełnym blasku, rozgłosie serc i dusz. On, okiem konkwistadora mierzy czas i wysiłek potrzebny do zupełnego zawładnięcia twierdzą niewieścią. Po zatknięciu zwycięskiego sztandaru nie dotrzymuje jednak miłosnej obietnicy, a ona, już świadoma, że spodziewane uczucie miast rozbrzmieć w serenady – w bamboszach frotte przekradło się bezszelestnie jedynie po krawędziach miłosnych – doznaje zawodu porównywalnego z największym okrucieństwem.

- NO dobrze, ale to punkt widzenia drugiej strony bez uwzględnienia tego, co ma za swoimi plecami Casanova - a wiersz mówi nadto wyraźnie, że coś ma...i tym się kieruje;
wiem, wiem - że doświadczenie negatywne nie musi rodzić kolejnych negatywnych, ale ja nie sądzę, aby Casanova chciał "szkodzić" czy "krzywdzić" że tylko "używa" - on szuka...aż do śmierci szuka; a szukając ryzykuje, bo a nuż i widelec znajdzie?
szuka tak, jak umie szukać...
J.S

[JacekSojan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- każdy autor tak chciałby, bo nic gorszego jak obojętność...
:))!
J.S