Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dlaczego wciąż suszysz mi głowę,
że tylko własnymi ścieżkami chadzam,
że gdy ty śnisz swe sny kolorowe,
ja Cię z poezją zdradzam.

To niepowinno przeszkadzać nikomu,
czemuż nie możesz pojąć słów uroku?
Po wykładach zawsze wracam do domu.
Nie mam żadnej innej na boku.

Nigdy nie będę w całości Twój,
musisz się z tym pogodzić, Kochnie.
Oprócz Ciebie jeszcze cały świat mój,
którego, myślę, dla nikogo nie zostawie.

Więc jeśli chcesz dalej narzekać,
ja Cię przy sobie nie zatrzymuję.
Sam nie będę od kobiet uciekać,
ale miłość nie jako mus się definiuje.

Opublikowano

Bardzo slabo prosze pana..Przedewszystkim zlikwidowac rymy czestochowskie i popracowac nad rytmem, bo jest tragiczny..

A tak wogole to chyba pan reprezentuje typowy meski punkt widzenia:)

Opublikowano

Pomyślę nad zmianami, może da się tu jeszcze cos edytować...

A czy ten męski punkt widzenia jest taki zły? Ja czasem się zastanawiam jaki jest ten kobiecy, ale on tak się często zmienia, że nie nadążam :)

Pozdrawiam i dziękuję

Opublikowano

Jeśli wiersz nie poważny, to dobry,bo mnie ubawił.
Jeśli poważny, to słabiutki :)

suszysz mi głowę ->taki paskudny kolokwializm... chyba nie tylko z poezją peel ją zdradza :)
Cię,Ciebie,Cię -> za dużo tych zaimków osobowych
sny kolorowe -> infantylne
i jeszcze kilka rzeczy z rymami na czele.
No,ale następnym razem będzie lepiej :)

a co do kobiecego punktu widzenia, to co prawda on się cały czas zmienia,jak słusznie zauważyłeś, ale i tak w każdej wersji kobiety chcą się cieszyć i męskimi i damskimi przywilejami.
Ot takie to zachłanne, Piękne i Bestie ;)
Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Opublikowano

Przyznam, że podczas pisania nie zwracałem większej uwagi na to, co wypisuję. Wyszedł całkiem infantylny wierszyk, ale niech już tak zostanie. Nie będę nic zmieniał.

Ah, kobiety... z nimi źle, bez nich gorzej...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • O ma radościo! Przyjdź już wreszcie po mnie! Niech po mej śmierci dopiero nie pomnie!     Gdy cię nie widzę, brakuje mi duszy, Dziecię rozpaczy nawet się poruszy; Jednakże gdy twe obaczę przeźrocza, Ponęta myśli nagle je uwłocza; Ostatnie głosy słyszę już w mej głowie: Czy ja to widzę? Czy iluzją zowię?   Leci pytanie, lecz bez odpowiedzi, Przez nieba lice światłością przecina; Wtem te obrazy osobą nawiedzi, -Mojej to klęski, klęski moja wina.   Tracę nadzieję, że kiedyś usłyszy, Brak celu życia - jęki słyszę wyszy; Nie będzie szczęścia, duszy ozdrowicia, -Jak ja żałuję mojego powicia.
    • kobieta na łące przypomina babie lato  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      rozanieliłaś się ochoczo no bo czerwcwa pora przyszła leżysz a także chodzisz boso uważaj możesz złapać wilka :)
    • Właśnie wypełzło ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni O barwie zgniłego   Ma niecodzienny wygląd, jakby coś w rodzaju Gdyby spojrzeć od strony   Na przodzie zwisają lepkie, długie Z tyłu, krótkie, okrągłe Po bokach, bardzo ostre Niczym doczepione do drgającego    Wtem dostrzega w oddali słysząc przeraźliwy Podobny do wielkiego, skrzeczącego Jest zmuszony do odwrotu w kierunku    Pomimo szybkiej ucieczki i przeskakiwania czuje na sobie, wstrętnie cuchnące Jednak po jakimś czasie, przestaje być takim    Obraca przód do tyłu i apetycznie atakuje Ma teraz ciało, większe od największego Widzi jasne wyjście, z tego durnego      Właśnie wypełza, ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni      
    • @Mel666 Łatwo otwierasz moje drzwi wyobraźni, Poetko. Pozdrawiam i podziwiam :-)   A maj szydzi ze śmierci... ale rodzi zapamiętale to, co umrze... rodzi cmentarze. Zaludniamy cmentarze własną wyobraźnią, a tymczasem -wierzę - są one miejscami porzuconymi przez... zmarłych, którzy pojawiają się tam tylko dla odwiedzających, ale nie po to żeby wylewać żale nad sobą, tylko nad żyjącymi, którzy boją się przejścia... w nieśmiertelność.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...