Poeta

[Pielgrzym Ostatni]

Bardzo ciężki jest niestety
Niedoszłego los Poety.
Rzuca, miota się i ciska,
Krwią spod pióra, oczu tryska.
Chrząka, poci się, podrywa,
Już, już czuje - muza wzywa!
Słowa klecić rozpoczyna...
Aż tu nagle biedaczyna
W rymy wpada jak w pułapkę!
Iskry bożej danej kapkę
Gubi w rytmach i sylabach,
Interpunkcyjnych zasadach...
W myślach same hiperbole,
anafory, kataleksy -
Brak natchnienia w oczy kole...
Furda! Gdzie mu tam kompleksy!
Oto, patrzcie, arcydzieło!
Sam już nie wie skąd się wzięło,
Lecz klękajcie na kolana...!

Zanim Anioł da mu... bana.

[krzysztof marek]

dobre! hm. tak mi się myśli, że faktycznie, nieraz różne myśli chodzą po głowie (tak zwane pomysły) które nijak nie mogą wskoczyć w słowa ;) pozdrawiam!

[anna pęzik]

bardzo mi przypadł do gustu ten wiersz, niby prosty a tyle w sobie zawiera i z każdą linijka wczytywałam się bardziej. pozdrawiam

[Nessa Isilra]

Nie podoba mi się.

[Pan_Biały]

to nie jest dobry wiersz
na ten temat wielu próbowało, nie wielu się udało - z tym tekstem jesteś w tej drugiej grupie
weny życzę lepszej
r

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki, wszyscy na tym forum znają ten problem jak myślę, odpozdrawiam

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się , że przypadł do gustu, chociaż między linijkami wiele bym nie poszukiwał... :)
pozdrawiam

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudno, nie musi, dziękuję za wizytę

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za opinię i życzenia. Myślałem, że niewiele brakuje, ale jednak jeśli choćby sobie przeczytać Bursy "Ja chciałbym być poetą"...
pozdrawiam
Piotr

[Oxyvia]

Ha ha! To ja tu zacytuję mistrza Boskiego Kalosza, bo na podobny temat:

Poetka na porodówce

Wpadła na Izbę Przyjęć poetka.
Ciężka, ogromna i pot z niej ścieka:
W połogu kobietka.

Leży i sapie, dyszy i dmucha,
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
Uch - jak gorąco!
Puff - jak gorąco!
Uff - jak gorąco!

Do kobieciny wszyscy jak stali
Co rusz swojego coś doczepiali
I pełno plotek w każdej kroplówce:
W jednej blondynka o małej główce
A w drugiej tłuste, wiejskie dziewuchy
Siedzą za kradzież księdzu poduchy,
Trzecia kroplówka pełna jest wężów
Z kieszeni starych, zdradzonych mężów,
W którejś aktówka - o! jaka wielka!
Na kartkach były minister Belka!
W innej tancerki wlazły na szafy,
A jeszcze w innej pijane żyrafy...
Dość!

Nagle - gwizd!
Nagle - świst!
Para - buch!
Wszyscy - w ruch!

Najpierw -- powoli -- jak żółw -- ociężale
Ruszyła -- poetka -- i prze -- ospale,
Szarpnęła kroplówki i ciągnie z mozołem,
I kręci się, kręci jak żaba pod kołem,
I biegu przyspiesza, i prze coraz prędzej,
I jęczy, się męczy, łomoce i pędzi.
A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost!
Po życie, po życie, po życie przez most,
Przez ciemność, przez tunel, na pola, na las,
I spieszy się, spieszy się, by zdążyć na czas,
Do taktu turkoce i puka, i stuka to:
Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to.
Gładko tak, lekko tak toczy się w dal,
Jakby to nie był poród a bal
Nie ciężka kobieta, zziajana, zdyszana,
A bal ponad bale, dana oj dana!

A skądże to, jakże to, czemu tak gna?
A co to to, co to to, kto to tak pcha,
Że stęka, że jęczy, że bucha buch, buch?
To para poetów wprawiła to w ruch,
To para, co kiedyś pisała sonety
Napędza silnik brzucha kobiety
I gna ją, i pcha ją, a ona się toczy,
Bo para babę wciąż tłoczy i tłoczy,
I łóżko turkoce, i puka, i stuka to:
Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to...


KLAPS!
aaaaaaaaaa..........



Tak oto rodzi się praktycznie każdy wiersz na www.poezja.org, [...] ;)

Pozdrawiam.

[M._Krzywak]

No życie po prostu. Brakuje tylko części, gdzie ów poeta miotając przekleństwami gubi się sam w sobie.
Ja zawsze takie wiersze uważam za strzelanie w kolano samemu sobie, ale tutaj jakoś poczułem się raźniej. Pewnie przez to, że nie ma tutaj oceniania i jakiś moralnych przestróg. Tyle, że to fraszka, igraszka. Ale fajna.

Pozdrawiam.

[Pielgrzym Ostatni]

Oxy, jest to fajne w kilku momentach jako zabawa, ale niektóre fragmenty ewidentnie słabe, najsłabsza trzecia zwrotka (a chyba najbardziej od autora), są zapchaj-dziury albo łamie się rytm. Ja nie lubię też podkładania nowych słów pod istniejący schemat; w dodatku temat mnie nie bawi po przeżyciu trzech porodów przy boku mojej kochanej, cierpiącej kobiety - mimo najlepszych chęci brak mi tego dystansu, żeby uznać tekst w całości jako śmieszny...

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja już kolano mam przestrzelone, więc celowałem wokół... Moralnych przestróg się wystrzegam, bardzo to jest zdrowy styl życia, polecam i pozdrawiam

[teresa943]

lekko, groteskowo... pięknie o "bólach rodzenia"...poezji
:)
serdecznie pozdrawiam, Pielgrzymie -
Krysia

[Dorota_Jabłońska]

Świetne! Bardzo mi się podoba, to krotochwilka z poezją, tak bolesna dla poety :))) znane trudy, oj znane ;))

Pozdrawiam serdecznie :)

[Tomasz_Biela]

www.youtube.com/watch?v=pVlMddE8TOc /

taki socjologiczny kontrast wobec Twojego tekstu /
w lekkim nawiązaniu do ciężkich losów poetów innych itp itd /

słaba i płytka i oczywista Twoja wyliczanko-rymowanka /

t

[6 kilo]

Piotrze,
to Ty pisałeś bez dwóch zdań,
już Cie rozpoznaję,
czytałem z uśmiechami radosnymi,
fajne,
pozdrawiam,
jacek.

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To akurat jest o bólach rodzenia nie-poezji :)))
dziękuję za wizytę

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam Doroto, czekam teraz na Jacka... :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie musi Cię to śmieszyć, oczywiście. Mnie śmieszy, nawet bardzo, mimo, że nie tylko asystowałam przy kilku porodach, ale sama dokonałam tegoż. :-) Wiersz Boskiego nie jest przecie o żadnym porodzie. Nawet nie o lokomotywie. :-)
Pozdrawiam.