Nasz drugi ziemski świat
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Benjamin Artur 532
Ten tekst mógłby nie zaistnieć.
Albo nie powstać.
Tak jak nie powstają rzeki.
Nie powstają morza.
Nie powstaje przystań.
Ten tekst rozbiera się w bezczas,
na samych bezdechach.
Tak samo jak nie powstaje niebo,
jak nie powstaje czyściec
i nie powstają piekła.
Ten tekst mógłby nie istnieć.
Mógłby nie powstać.
Gdyby nie powstała miłość,
gdyby nie powstało życie
i nie powstał ten czas.
Gdyby moja dusza
nie zechciała śpiewać.
Mógłbym przecież nie istnieć,
jak nie istnieje bezkres.
Jak nie istnieją ból
i radość jednocześnie.
Jak słowo niesłyszane,
wypowiedziane przed dźwiękiem.
Jak kwiat,
który wyrósł z nasiona,
którego jeszcze nie ma.
Nie ma mnie.
Nie ma nas.
Nie ma tego wiersza.
Jest pusty obraz.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 41 odpowiedzi
- 831 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 722 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 599 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 556 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 640 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez bazyl_prost · Opublikowano
zimą wszystko jest zimne zwłaszcza dla psa z budy i kota który chce być dziki każda energia jest nieomal cudem cóż jakoś się żyje może by wymyślić grzejniki dla psa z budy i kota który chce być dziki trochę ogrzewania -
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
Ten tekst mógłby nie zaistnieć. Albo nie powstać. Tak jak nie powstają rzeki. Nie powstają morza. Nie powstaje przystań. Ten tekst rozbiera się w bezczas, na samych bezdechach. Tak samo jak nie powstaje niebo, jak nie powstaje czyściec i nie powstają piekła. Ten tekst mógłby nie istnieć. Mógłby nie powstać. Gdyby nie powstała miłość, gdyby nie powstało życie i nie powstał ten czas. Gdyby moja dusza nie zechciała śpiewać. Mógłbym przecież nie istnieć, jak nie istnieje bezkres. Jak nie istnieją ból i radość jednocześnie. Jak słowo niesłyszane, wypowiedziane przed dźwiękiem. Jak kwiat, który wyrósł z nasiona, którego jeszcze nie ma. Nie ma mnie. Nie ma nas. Nie ma tego wiersza. Jest pusty obraz. -
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Stracony dokładnie o tym samym dziś myślałem i nawet tego samego zwrotu użyłem sztafeta pokoleń poetów... od króla Dawida... do Charismafilosa ;) (nieco nieskromności się wdarło) Pozdrawiam również. -
Przez Stracony · Opublikowano
@Charismafilos Myślę ze wzruszeniem jak inni poeci żyją w nas i przez nas nadal tworzą. Poezja dzięki temu jest jakby jednym wielkim dziełem pokoleń poetów. Wszyscy w jedno połączeni nie zginiemy zapomnieni. Dziękuję za refleksję, która poniosła mnie ponad dziś i teraz. -
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Stracony u mnie tak jest, że każdy wiersz... to dodatkowo opowieść w pakiecie ;) Ona młodsza niż Kamil... rozkwitła po wojnie. Jak to ktoś napisał o niej: wprowadziła do poezji polskiej nowy element - motyw ciała uświęconego w misterium miłości i umierania. Ma piękne erotyki, ale także właśnie oswajanie śmierci (umarła w wieku 32 lat) i właśnie troskliwe uświęcenie ciała. A moje z nią przeżycie - zabrałem ją w 2001 do USA i tam się rozczytywałem. Nawet coś niedbale tłumaczyłem na angielski znajomym... ;) A dziś odnalazłem książkę z jej wierszami, dokładnie tą samą... i postanowiłem z nią porozmawiać...
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się