Mijając

[Dorota_Karolina]

Codzienność wyrywa
nas z objęć nocy
Jasne niebo poranka
zapach mocnej kawy
rozbudzają zmysły
Znów trzeba wstać i iść
Świt i zmierzch wyznaczają
rytm każdego dnia

Gdy noc tuli nasze ciała
do snu słyszę twój szept
Nasze dłonie splecione
Jesteś przy mnie

Rankiem codzienność znów
wciągnie nas w swój nurt
Pomiędzy wschodem a zachodem
miniemy się w zgiełku spraw
błahych i ważnych

Jak co dnia

[Marek Konarski]

Truizmy, truizmy, truizmy...

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie, pomieszanie szyków w strofach... poranek, noc, znów poranek...
całość można by zamknąć w dwóch częściach, gdyby wpleść ciekawsze
metafory...
Doroto.. nie zrażaj się, próbuj z następnym... :)
Pozdrawiam.

[Dorota_Karolina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak co dnia.

[Książę Adelajda]

Ojć, to nie wiersz tylko takie mamlenie. Bez obrazy oczywiście.

[Pielgrzym Ostatni]

Trzecia zwrotka może być :)