Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Plecy,
Ramiona
Rozgrzane,
Przetarte powierzchnią słońca,
Moimi palcami.
Wdycham żywiczny eter.
Cień Twego ciała nade mną.
Usta zjadają usta.
Zamykam oczy –
Zmysł zbędny
Tej intymności.
Skóra chłonie zapach tymianku,
Okrągłą twardość kamieni.
Rozleniwione minuty
Przeciągają się –

Zaspane.

Opublikowano

a gdzie erotyk, już mnie diabli biorą, erotyk, erotyk... a czytam i nic erotycznego dla siebie nie znajduję :((( może nie jestem kobietą, nie posiadam zmysłów, mam serce z kamienia, taki nieczuły głaz jestem...
a może...

morze kręci latem
trzaska batem fala
za falą łagodnie się ugania
woda targa falochrony

gwałtownie tak czuję
wokół mokry piach
we włosach tańczy wiatr
a moje zmysły kusi naturysta

i usta usychają z pragnienia
ciało pożąda cienia
proszę schowaj słońce
bo się zakocham

ach wakacje już was kocham ;)

Serdecznie - Jola

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Każda kobieta ma inny stopień wrażliwości, jednym wystarczą subtelności, innym trzeba pisać bardziej wprost :D

Wiersz... taki wakacyjny, nic ciekawszego nie powiem, bo nie chwycił.
Opublikowano

Uuuu! Ostro tu na tym forum! Ok
Ja wolę nie wprost, dla mnie jest wyjątkowo erotyczny, ale mam nauczkę przed takim tytułowaniem, bo widzę, że spodziewaliście się Bóg wie jakich treści ;) Co do podoba się/nie podoba nie dyskutuję oczywiście. Dzięki za komentarze, również będę sobie folgować ;)
Jola - o co chodzi z tą rymowanką - to jakiś żart?, bo nie bardzo rozumiem -Nazbyt gwałtownie czuję, że wszystko tu się rymuje

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Każda kobieta ma inny stopień wrażliwości, jednym wystarczą subtelności, innym trzeba pisać bardziej wprost :D

Wiersz... taki wakacyjny, nic ciekawszego nie powiem, bo nie chwycił.

masz rację, wieczorem szukałam w "erotyku" czegoś faktycznie erotycznego, by zakręciło...
nie zakręciło...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...