Patrioci

[Radek Kusyk]

Powstając z grobu naród wspaniały ma wielu wrogów
Nie licząc blizn i litrów krwi przelanej w ojczyzny imię tylko po to by wstać.
By ojczyzna mogła znów zachwycać.
By się nią cieszyć i bawić.
Tych wrogów trzeba zabić.
I przysięgam!
Rosję spętam i zabije.
I niech w czeluści piekła gnije

1919 my ten rok zapamiętamy.
Po wojnie jednej końcu przyszedł czas na kolejne starcia.
lecz nasz naród się nie boi.
W nas jest siła i dowoli możemy bić wrogą armie.
"Ja ją zranię i dobije
i dopóki żyję będę bił ich aż ostatni ruski będzie gnił."
Bedą wić się i płakać
A my będziemy śmiać się im w twarz
Bo chodź kilka ran udało się im zadać to my i tak tą wojnę wygraliśmy.

I pokazaliśmy całemu światu że nam zależy na każdym bracie.
Każdy rodak szanuje się nawzajem.
Że w Polsce za brata trzeba iść na koniec świata.
To nie obowiązek lecz przyjemność
I mamy ta pewność że Polska nie zginie
Bo w nas patriotyzm wciąż żyje.

[Ela_Ale]

Zanim będziesz się bił z kimś, ranił, liczył wrogów żywych i poległych, przyczyń się do statusu Ojczyzny - POPRAW BŁĘDY w tym czymś pisanym prawie po polsku. Potem - ucz się. Najlepsze życzenia.

[Radek Kusyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem, błędy poprawię.
Co do "motywu wojownika" jak to ujęła jedna z moich koleżanek po przeczytaniu, każdy ma własny charakter, a autor ma chyba przede wszystkim pisać o SWOICH uczuciach...

[Patryk Kapustyński]

Zajeżdża mi tu rasizmem... Już samo to sprawia że nie podpadł mi zbytnio, kilka "częstochowskich" rymów co czyni z wiersza prawdziwą porażkę.
Pozdrawiam.