.telekinetyczne pokoje.

[teraa]

chodzę po ścianach
odzierajac się z godności
zdobywając sufitu
księżyce

spod płaszcza
zalewam sąsiadów
- zarywam fotel w salonie
dyskretnie obserwując
kuchenke gazową

romans z meblami jest pretensjonalny
błogosławiony mineralną wodą
krzywe spojrzenia ściennego jezusa
przewiesiłam tyłem do rozpusty pokoju

na kolanach zerwałam telefon
- nonszalancko wychodząc z depresji

[Patrycja Rosłoniec]

No luknęłam :)


Ach... Uśmiechnęłam się przy okazji tego utworu. Jest lekko paradoksalny i metafizyczny :)... Ach. No i ja również napisałam wczoraj wiersz z Jezusem w tle :)

Pozdrawiam, Patryk ;)

[teraa]

no wiesz... pokój miał być telekinetyczny ale przez pomyłke wyszło jeszcze cos bardziej irracjonalnego...

Bartusia :)

Twój wiersz czytałem... jeszcze skomentuje... spokojnie :P

[Wuren]

Ha!

Brawo, Pan-Tero :)

Samotność wśród, izolacja, często próbuję to wyrazić, ale mi się nie udaje, żeby aż tak zabolało nudą.

Pozdrawiam zazdroszcząc
Wuren

[natalia]

Wuren pozwolisz, że sobie zapożyczę "Pan- Terę"? Genialny związek :)

co do Twego wiersza panTero, to przyznaję, że momentami jest bardzo interesujący :) najgorzej mi zabrzmiało zalewanie sąsiadów, sama nie wiem dlaczego, błogosławienie mineralną też jakieś takie...
dwa ostatnie wersy świetne!

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Ona_Kot]

bardzo jestem na tak!!
śmiało powiem, że moim zdaniem, to jeden z Twoich najlepszych

szkoda, że nie ma ulubionych!

pozdrawiam

[Joanie]

ładniutkie..

[Gość]

ciągle używasz wspaniałą grę słów lecz na co w każdym wierszu????
one są cholernie podobne do siebie już wiadomo co będzie następne....np. telepatyczne papilarne linie księzyca lub coś w tym stylu....może troszkę przestać udziwniać na maxa owszem podoba się p.s jak znajdę dam ci numer do Lincha on też udziwnia chodź go bardzo lubię sorki że na Ty pa