Noc, kawa, szum

[Kacper_M]

Delikatne buczenie
muzyki brzmienie
nastraja struny umysł
myśli uciekają od wzroku
w końcu jest ciemno po zmroku
para owija powietrze w pocałunku tajemnicy
ja stoję na czarnej ulicy
czuję zapach wyimaginowanego świata
dotykam ścian ram
rozrywam rękoma
zaczynam pić, kończę
tłukę kubek biegnę
do słońca
a nie to księżyc
w końcu jest noc
czerwone światło
stoję. To koszmar?
nie, zaraz zielone
idę rozglądam się
coś pędzi, świeci
słyszę ryk silnika
uciekam, pewnie pijany
rozbija się o słup
już jest jasno
co z tego, że kłamię
skoro wierzę w ten świat

[Gość]

trochę za bardzo rozbiegany ten tekst. pozdrawiam.

[Judyt]

oj nie nie..niestety,
do poprawy J. serdecznie

[Kacper_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie chodziło mi o taką wenę, wszystko to co w głowie pomyłki formy są celowe

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie chodziło mi o taką wenę, wszystko to co w głowie pomyłki formy są celowe
sama puenta odpycha- przynajmniej mnie Kacprze
ale zamysł dobry, to takie moje widzenie(: J.

[Kacper_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie chodziło mi o taką wenę, wszystko to co w głowie pomyłki formy są celowe
sama puenta odpycha- przynajmniej mnie Kacprze
ale zamysł dobry, to takie moje widzenie(: J.



w woli puenty
chodzi mi w niej, że wena to kłamstwo przed rzeczywistością, pisanie jakakolwiek Twórczość związana jest z myśleniem abstrakcyjnym, a skoro potrafimy tak myśleć tzn, że istnieje kilka światów umysłu i chodzi mi o to, że ja wierzę w ten świat wyimaginowany czyli abstrakcyjny.
Jeżeli nadal Ci się nie podoba to już odpuszczam:P

[Baba_Izba]

Wiersz zaczyna się rymami, które mi się nie podobają:
"buczenie - brzmienie", "wzroku" - "zmroku", tajemnicy - ulicy",
dobra myśl, ale wymaga zmian, dopracowania.
Pozdrawiam
- baba

[Kacper_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok dopracuję obiecuję
Pozdrawiam serdecznie Kacper