Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

człowiek jest karany śmiercią
za parę minut przerwy w oddychaniu
umiera po paru dniach bez jedzenia i picia

nie umiera
parę minut po zabiciu drugiego człowieka
nie umiera po paru latach
bez prawdy dobra i godności

uszanuj odwieczną regułę przetrwania
powtarzaj siebie

zapewne zgrzeszysz zbrodnią lub dobrocią
postawą anormalną w świecie zwierząt
z dwojga złego wybierz to pierwsze
ostatecznie
ginie się za wolność prawdę ideały
a dla przyjemności brzucha
żyje

Opublikowano

Właściwie nie widzę tu żadnych konkretnych błędów, po prostu jak czytam coś mi nie tak. Można by zmienić ton,tak myślę,trochę inaczej poukładać
chociaż w sumie to Twój wiersz i wiesz lepiej jak ma wyglądać

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jeżeli nie ma konkretnych błędów, to znaczy, że wiersz jest po prostu nudny a na to nie ma lekarstwa :)

nie powiedziałabym, że nudny,może po prostu nie w moim guście
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jeżeli nie ma konkretnych błędów, to znaczy, że wiersz jest po prostu nudny a na to nie ma lekarstwa :)

nie powiedziałabym, że nudny,może po prostu nie w moim guście

Niech będzie, eufemizmy są cudownym wynalazkiem :)))
Opublikowano

kara śmierci człowiekowi
za przerwę w oddychaniu
bez jedzenia i picia
i tak po kilku dniach

człowiek nie umiera
po zabiciu drugiego
nie umiera pomimo lat
bez prawdy dobrej i godności

uszanuj odwieczną regułę przetrwania
jedz śpij oddychaj
powtarzaj siebie

jeśli zgrzeszysz zbrodnią
lub w świecie zwierząt
z dobroci wybierz to ostateczne
giń za wolność wiary prawdę ideały
dla pieniędzy władzy i sławy
żyj w obfitości brzucha

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj - i pytania kim jestem? gdzie byłem? co zamierzam? - jesteś sobą i tak trzymaj -                                                                                    Pzdr.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że pięknie - dzięki -                                                                     Pzdr.serdecznie. Witaj - ucieszył mnie twój komentarz - faktycznie bajkowy klimat - ale myślę że miły -                                                                                                                                                 Pzdr.pogodnym dniem. Witam - ja też lubię ten wiersz - miło że jeden z najlepszych -                                                                                                                Pzdr.zadowoleniem. Witaj - miło że popierasz  - dziękuję -                                                                        Pzdr. @Czarek Płatak - @Benjamin Artur - @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję za miły komentarz -                                                                       Pzdr.uśmiechem.
    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...