Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

może jesteśmy tylko snem, może tylko przez moment
potrafimy jakoś przejść przez drzwi
z ilu miłości złożyliśmy wszechświat
gdy kobieta płacze, gniewają się bogowie
z ilu pragnień wzeszła klęska, pani przeklęta
gdzieś wtedy, wśród kwiatów, zaśmiał się zły

jeżeli ja rzucałem, robiłem to jak wszyscy
tym razem Jezus nie powstrzymał obelg, Mario
w końcu jesteśmy wiecznymi dziećmi
przerasta nas to wszystko jak wczorajszy blef
że przecież można sobie nawzajem wybaczyć
przecież wiem, że oddaje się każdy cios

wybłagaliśmy jedną noc poślubną, pamiątkę z Raju
chyba jedyną, oprócz pamięci miejsc wczesnych
chodników po deszczu, nagrzanych blach i szyb
pierwszy taniec i zmieniające się kolory w szkle
na parkingu zebrali się prezesi, posłowie, policjanci
sędziowie, prokuratorzy, poeci, biznesmeni i dyrektorzy

z kwiatami w rękach czekają na wyjście tej
podwójnej moralności
wiary ich jedynej

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Świetnie się czyta i raz nie wystarczy.
W trzeciej częscie masz powtórzenie "pierwszych" - po pamięci miejsc pierwszych - późniejsza wyliczanka wskazuje o czym mowa, więc taniec o którym mówisz z założenia jest pierwszy. Można to zmienić, ale i tak jeszcze wrócę bo czyta się ten wiersz jak bardzo poetycki monolog o rzeczach istotnych. pozdr. anna
Opublikowano

Gęsto od treści, wiele ważnych problemów, sprawy wywiedzione od biblijnych motywów do teraźniejszości, zanurzonej w "poezji" codziennego grzechu powszedniego. Podoba mi się, lubię ten styl Michale. Oczywiście - zrezygnowałabym z interpunkcji, albo wyrównałabym konsekwentnie wobec zasad. Ale to pikuś! Bardzo dobry wiersz. Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...