Mamusiu!

[Wiesiek Drzewiecki]

Cokolwiek robię i gdziekolwiek jestem,
Od pierwszej chwili w mego życia pędzie,
Każdym swoim słowem, każdym czynem, gestem
Przy mnie byłaś, jesteś i na zawsze będziesz.

Żadnymi kwiatami, ni żadnymi słowy
Nie powiem, bo nie zdołam nigdy opowiedzieć.
O uczuciach co z serca. Z serca, a nie z głowy
Płyną, więc o słowach nie mogą nic wiedzieć.

Lecz wiem, że me serce z Twoim się rozumie
I nie potrzebują do tego słownika.
Jak dwa dźwięki grane na strunie przy strunie
Brzmią choć dla innych ich dźwięk może znikać.

Dlatego Mamusiu, nawet bez rozmowy,
Nawet gdy próbuję „postawić na swoim”,
Wiem, że się nie dzieli uczuć na połowy,
Że brzmię w Twoim sercu tak jak Ty brzmisz w moim.