@andrew
Prosty, ale trafny wiersz o uniwersalności grzechu i błądzenia - niezależnie od wiary czy jej braku, wszyscy "podobnie błądzimy". Podoba mi się myśl, że to sumienie, a nie religia sama w sobie, jest tym, co pozwala się "obudzić" i naprawić zło. To dość ekumeniczne, pojednawcze przesłanie.
Pozdrawiam. :)
@Mitylene
Nastrojowy, autotematyczny wiersz o wygasaniu poetyckiego natchnienia. Obraz "obłoków niedomówień" i próśb kierowanych do zegarów dobrze oddaje stopniowe milknięcie. Paradoksalne jest to, że sam wiersz staje się tym "szeptem niewypowiedzianych słów", o którym mówi - mimo tematu milczenia, udaje mu się coś ważnego wypowiedzieć. Świetny!
@Berenika97 Z cierpienia często płynie najważniejsza nauka. Sztuką jest przekuć je w coś twórczego. Tego Ci życzę. Dziękuję za mądry wiersz. Pozdrawiam. :)
@Łukasz Jurczyk
W tej części zderzasz młodzieńczy idealizm (pragnienie zrzucenia jarzma) z perspektywą starca, dla którego najważniejsze jest zachowanie życia i domu. To opowieść o nieuchronności tragicznego losu - mimo że znamy konsekwencje, i tak wchodzimy w ogień.
Świetny przekaz i tekst!