popłynie dom

[Ania_G.]

trwaj
dom popłynie
czarno białe zdjęcia
i meble po dziadkach
prędzej niż wspomnienie
przejdzie z deszczem
może zgasną
szare świece
po niemalowanym drzewie
pamięć
i żal po kredensie

zabierz dłonie
i z wieszaka zerwij serce
bo czas nagli
łechce cienie
i dusi powietrze
doprawiony słońcem kompot
stygnie pod chmurką
a w dali kwitną sady
i mundury jeszcze
jak nienarodzone wiersze

smak opustoszałych murów
zapach czerstwej krokwi
spiżarni obejście
odejdź i zapomnij
gdzie było to miejsce

[Dorota_Karolina]

Smutny wiersz na czas powodzi. Podoba mi się i ma klimat. Pozdrawiam.

[cezary_dacyszyn]

naturalnie , nie na siłę - za to plus .

[Dorota_Karolina]

Dodałam do ulubionych.