Port przeznaczenia

[Joanna_Janina]

powiew wiatru zawinął do portu
lecz życie na głębokim morzu
dryfuje niczym łódź unoszona przez fale

sztorm raz po raz psuje żagle wytrwałości
i przebija pokład niezachwianej ideologii

nie poddaję się niszczącej sile zła
wciąż łatam dziury niepowodzeń
cienką nicią marzeń

czasami zza ciemnej chmury
wychodzi słońce przyjaźni
i zatapia smutki w odmętach

ręka przyjaciela ocala przed utonięciem
ona wie kiedy jej najbardziej potrzebuję

gdy nawet wiatr zakończył swą podróż
ja wciąż płynę i płynę

mój port zniknął za falą przeciwności
ale kiedyś go odnajdę
i dotrę do brzegów spełnienia

[Aleksandra Głuszkowska]

Nie podoba mi się ten wiersz. Dosyć banalny w treści, mam wrażenie i nieco przegadany.
Jestem na nie.

Pozdrawiam,
A.

[HAYQ]

niezłe ;))
a zwłaszcza ten rodzynek:

żagle wytrwałości
i przebija(jące) pokład niezachwianej ideologii
Brrrr...
Pozdrawiam.

[Joanna_Janina]

Dziękuję HAYQ za miły komentarz :)
Pozdrawiam
Janina

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sztorm to nie powiew wiatru, to tak na wstępie
wiersz ma za dużo słabych punktów
'gdy nawet wiatr zakończył swą podróż
ja wciąż płynę i płynę" powinno być chyba gdyby, bądź zakończy w sumie do wyboru
niestety
pozdrawiam
r

[Joanna_Janina]

Dziękuję Panie Biały za czytanie. Ma pan rację, trzeba jeszcze wiele pracy by coś z tego porządnego było. Obiecuje że będę się starać.
Pozdrawiam
Janina