Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

światło biega po pokoju
my razem niewygodnie
przymykamy powieki
czas rozchodzi się po kątach
gubi się ciemność cichych myśli
zatrzaśnięte w szufladach samotności
dźwięki dojrzewają w nas
wraz ze zrozumieniem

jest tylko jeden blues
między mężczyzną i kobietą


dryfując między pierwszym i ostatnim
zaspanym porankiem
wieczorem ze świerszczami
przybliżamy i oddalamy się
od do prawdy

najpiękniejszym

Opublikowano

Podoba mi się. Taki cichy, miękki wiersz. Klimatyczny.
Z uwag o charakterze technicznym: brakuje Ci ogonka przy "ę" w słowie między.
Jak również mam zastrzeżenia do "cichych myśli" i szuflad samotności". Ja bym chyba zostawiła: "gubi się ciemność myśli/zatrzaśnięte w szufladach/dźwięki etc.". Ale to tylko taka sugestia.

Pozdrawiam,
Ola

Opublikowano

Bardzo klimatyczny wiersz o tym, że właściwie nieporozumieniem jest zarówno życie jak i drugi człowiek. Bywają bowiem najczęściej niezrozumiałe i nieprzeniknione do końca, do samego sedna. Bardzo intymny obraz z pierwszej zwrotki bardzo pobudza wyobraźnię. Właściwie w każdym z nas jest odrobina ciemności, ta owa "ciemność cichych myśli", którą zamykamy w świadomości i nigdy nie wyrzucamy na zewnątrz.
Mimo, że jest to wędrówka samotna, od poranku do poranku przepełniona poszukiwaniem czegoś głębszego co definiowałoby wszystko czego doświadczamy, jest najpiękniejszym nieporozumieniem.
Świetny, dojrzały wiersz.
Pozdrawiam.

Opublikowano

dla takich słów warto nieustannie próbować
dziękuję Zdrojku i Krysiu

kłaniam się niziutko i pozdrawiam
klaudia

Zdrojku, o takiej interpretacji można tylko zamarzyć
jeszcze raz dziękuję

Opublikowano

No jak ty umiesz już napisać wiersz, bardzo do poczytania
i ma dużo takiego czegoś - właśnie to o czym wiersz
nadmienia, ładnie /nie wszyściutko tak by się chciało,
ale napisać nie zaszkodzi /
:) pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dźwięki dojrzewają w nas
wraz ze zrozumieniem
źle się czyta te wersy w szczególności przejście z jednego do drugiego, czyli w nas wraz ze
pierwsza strofa jest chaotyczna ale jest to może spowodowane sytuację w której oni się znaleźli
podoba mi się reszta
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



fakt przejście jest trudne, ale takie ustawienie słów najbardziej mi odpowiada
dziękuję za komentarz

pozdrawiam
klaudia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak to piękne spostrzeżenie. Dziękuję
    • @LessLove   odnoszę się do pierwszego akapitu- tak, w niedalekiej przyszłości będzie to możliwe  (podobnie może się stać z Mickiewiczem  i Żeromskim) nadkultura? kto młody i nie zna przeszłości- tak myśli   drugi akapit- muszę się z tym zgodzić (przyczyną jest powierzchowna znajomość klasyki literatury, naskórkowe traktowanie tematów i buta współczesnych ignorantów - każdy czegoś nie wie, dlatego powinno się podchodzić z pokorą poznawczą, a tego niestety nie ma)     @iwonaroma@LessLove @Benjamin Artur serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA — KONKRETNA, TECHNICZNA, SZCZERA 1. Największa siła: pomysł i skrót Wiersz działa jak mini‑satyra — szybka, krótka, z jednym twistem: lustro mówi prawdę chyba że kłamstwo jest w człowieku „algorytm zaskoczył”, „zresetował się” „z lustra wyskoczył nowy człowiek” To jest dobry koncept: połączenie psychologii, autoironii i technologii w kilku wersach. Ale… 2. Tekst jest bardziej szkicem niż pełnym wierszem Wszystkie elementy są tu: lustro jako metafora sumienia obłęd jako stan emocjonalny algorytm jako współczesny „bóg” od naprawiania ludzi Ale to wszystko jest zarysowane, nie rozwinięte. Wiersz kończy się dokładnie w momencie, w którym mógłby się zacząć. 3. Brakuje napięcia — wszystko jest powiedziane wprost Wiersz mówi: „lustro powie prawdę” „ono nie kłamie” „to obłęd” „wyprowadzę z błędu” To są deklaracje, nie obrazy. Satyra działa najlepiej, gdy: pokazuje, nie tłumaczy sugeruje, nie wykłada prowadzi czytelnika do wniosku, zamiast mu go podawać Tutaj autor mówi, zamiast pokazać. 4. Najciekawszy element — algorytm — jest niewykorzystany To jest jedyny naprawdę świeży moment: „Algorytm zaskoczył Zresetował się Z lustra wyskoczył nowy człowiek” To świetny pomysł. Ale pojawia się nagle, bez przygotowania, bez kontekstu, bez konsekwencji. Gdyby autor: zbudował napięcie, pokazał konflikt między człowiekiem a lustrem, wprowadził absurd technologiczny, — puenta byłaby dużo mocniejsza. 5. Rytm jest równy, ale przez to monotonny Wiersz jest zapisany jak: lista komunikatów krótkie zdania równy, jednostajny puls To daje klarowność, ale odbiera temperaturę. Brakuje: przyspieszenia, pauzy, momentu, który „uderza”. 6. Puenta jest dobra, ale nie domknięta „Nowy człowiek” to świetna metafora: resetu auto‑kreacji współczesnej obsesji na punkcie „naprawiania siebie” Ale wiersz nie mówi kim jest ten nowy człowiek. Nie ma ironii, nie ma przewrotu, nie ma komentarza. To jakby autor zatrzymał się pół kroku przed celem. CO DZIAŁA? pomysł skrótowość współczesny język (algorytm, reset) satyryczny ton potencjał do mocnej puenty CO NIE DZIAŁA? zbyt duża dosłowność brak dramaturgii brak rozwinięcia motywu lustra niewykorzystany motyw algorytmu puenta bez konsekwencji
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @andrew ;) No tak, pięknych aktorek nie sadza się na kiblu :)    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Omagamoga Znaku zapytania nie ma w szybkiej relacji, bo znak zapytania wymaga zastanowienia się i pewnej refleksji    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...